Μια γκαρσόνα, ένα εύθυμο ρεμπέτικο του 1937 και μια φήμη ότι το τραγούδι έφτασε μέχρι τα αυτιά του Μεταξά…
Πατώντας πάνω σε έναν προγενέστερο μικρασιατικό σκοπό, ο Παναγιώτης Τούντας δημιούργησε ένα ζωντανό στιγμιότυπο της καθημερινότητας, με πρωταγωνίστρια μια νεαρή σερβιτόρα σαν μια φιγούρα που τότε θεωρείτο «τολμηρή» για τα δεδομένα της εποχής. Κι έτσι γεννήθηκε η φήμη ότι το τραγούδι ενόχλησε τη δικτατορία, προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερο μύθο γύρω από την ιστορία του.
Σήμερα (μετά και την επανεκτέλεση με τη φωνή της Χαρούλας Αλεξίου), η «Γκαρσόνα» παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Μεσοπολέμου — ανάλαφρο, πικάντικο και διαχρονικό, το οποίο συνεχίζει να γοητεύει με την απλότητα και τη ζωντάνια του.
Μας τα εξηγεί και η κ. Ζαχαρούλα Κληματσάκη, τραγουδίστρια, ηθοποιός και δασκάλα φωνής: