Η απώλεια του Οδυσσέα Πασσαλή έριξε βαριά τη σκιά της στην ιονική οικογένεια εν μέσω των εορτασμών για τον ερχομό του νέου χρόνου. Ο Οδυσσέας υπήρξε ένας εκλεκτός Ιονικάριος, ο οποίος έχαιρε της εκτίμησης και αγάπης των συναδέλφων ανά την επικράτεια. Ο συνάδελφος Σαράντος Φιλιππόπουλος που συνδεόταν με βαθιά φιλία με τον εκλιπόντα, απηύθυνε το τελευταίο αντίο προς τον αδικοχαμένο συνάδελφο, αλλά πάνω από όλα φίλο του Οδυσσέα:
“Αγαπημένε συνάδελφε και φίλε Οδυσσέα,
Το κρύο απόψε είναι τσουχτερό, αλλά δε θα μπορούσε να μας κρατήσει μακριά από τον ύστατο αποχαιρετισμό σου. Εξ άλλου, νομίζω ότι το κρύο που επικρατεί στις καρδιές όλων μας είναι πολύ βαρύτερο μετά από την οδυνηρή σου απώλεια. Έχω το επώδυνο καθήκον να σου απευθύνω το ύστατο χαίρε, αλλά ίσως αυτός ο αποχαιρετισμός ζεστάνει την παγωμένη καρδιά μου και μου πάρει ένα μέρος από το βάρος που νιώθω από όταν έμαθα ότι μας άφησες για να αναπαυθεί η ψυχή σου εν ειρήνη.
Ως πρόεδρος της ΙΟΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, θα μιλήσω εκ μέρους όλων των συναδέλφων που βυθίστηκαν στη θλίψη στο άκουσμα της απώλειάς σου. Γιατί είναι αλήθεια ότι υπήρξες εκλεκτό μέλος της ιονικής οικογένειας και αγαπητός σε όσους είχαν την τύχη και την τιμή να σε γνωρίσουν. Το αίσθημα καθήκοντος και αλληλεγγύης που σε διέκριναν, εκτιμήθηκαν από τους συναδέλφους σε όλη την επικράτεια. Ο αυθορμητισμός, η ξεχωριστή αθλητική σου δραστηριότητα και η ηγετική σου προσωπικότητα στην ποδοσφαιρική ομάδα της τράπεζας σε ξεχώρισαν ως αγωνιστή και νικητή τόσο εντός των γηπέδων όσο και στο στίβο της ζωής!
Ο αθλητισμός και το ποδόσφαιρο σου προκαλούσαν πάντοτε μεγάλο ενθουσιασμό και ως γνήσιος νικητής, κατάφερες να διαπρέψεις στη χρυσή εποχή της ακμής της ομάδας του Βύζαντα Μεγάρων. Οι συμπατριώτες σου θα σε θυμούνται πάντοτε ως έναν από τους κορυφαίους και ηγέτες αυτής της ομάδας για την αυταπάρνησή σου στους αγωνιστικούς χώρους. Όσοι όμως είχαν τη χαρά να σε γνωρίσουν θα σε θυμούνται για την αυταπάρνηση και το μαχητικό πνεύμα που έδειχνες και στη ζωή σου.
Αφήνω για λίγο την ιδιότητα του προέδρου του συλλόγου της Ιονικής για να μιλήσω και για τον Οδυσσέα που γνώρισα εγώ, όχι απλά ως συνάδελφο, αλλά ως έναν πραγματικό φίλο. Θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στην αγαπημένη σου Μίνα με την οποία πορευτήκατε στο δύσβατο μονοπάτι της ζωής και όπως συνήθιζες, βγήκες κι εδώ κερδισμένος φίλε Οδυσσέα. Γιατί δημιουργήσατε μία υπέροχη οικογένεια. Οι δύο γιοι σου, ο Μιχάλης και ο Λουκάς, που θλιμμένοι αλλά περήφανοι αποχαιρετούν σήμερα τον πατέρα τους, οι αγαπημένες σου νύφες Τερέζα και Πιλάρ και ο συνονόματος εγγονός σου, είναι η μεγάλη παρακαταθήκη που άφησες πίσω σου.
Είναι άδικο που έφυγες πρόωρα από κοντά μας, αλλά η όμορφη οικογένειά σου, τα επιτεύγματά σου στους αγωνιστικούς χώρους και όχι μόνο και η αγάπη των συναδέλφων και των συμπατριωτών σου, είναι οι μεγάλες νίκες που πέτυχες στη ζωή σου και δε θα σβήσουν ποτέ.
Εξ άλλου, αγαπημένε συνάδελφε και φίλε, μπορεί να έχασες το ύστατο ματς, αλλά μη σε μέλλει. Είναι αυτό στο οποίο αγωνιζόμαστε όλοι και είμαστε καταδικασμένοι σε ήττα από το πρώτο σφύριγμα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του αγώνα της ζωής σου Οδυσσέα, κέρδισες τις εντυπώσεις και αυτό είναι που θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων.
Καλό ταξίδι φίλε Οδυσσέα!”