Το πρόσφατο άρθρο του συνάδελφου Σαράντου Φιλιππόπουλου στο τελευταίο φύλλο της “Συλλογικής Ενημέρωσης” (φύλλο 52, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2015 – “Πριν από 14 χρόνια είπαμε “ναι” στο ευρώ. Αλλά για ποιο Ευρώ μιλάμε; Τι νόμισμα θέλουμε;”) “πυροδότησε” την παρέμβαση του συνάδελφου Θωμά Καρακάση, οποίος θέλησε να συμβάλει στη δημόσια συζήτηση για το ευρωνόμισμα και τις οδυνηρές συνέπειες που είχε η εισαγωγή του στη χώρα μας σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.
Ο συνάδελφος που αρθρογραφεί σε τοπική εφημερίδα πολιτικής επικαιρότητας με περίπου 15νθήμερη συχνότητα, εξετάζει τις γενεσιουργές αιτίες του Ευρώ και καταλήγει στο πασιφανές πλέον συμπέρασμα ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα μας εξέθεσε σε πολύ μεγαλύτερους κινδύνους από αυτούς που -υποτίθεται- ότι μας προστάτευσε…
“Σαράντη,
Επειδή, μου άρεσε ιδιαιτέρως το άρθρο στο φύλλο της “Συλλογικής Ενημέρωσης” και με εκφράζει απόλυτα, σας στέλνω, εάν θέλετε να δημοσιεύσετε και αντίστοιχο δικό μου, για το ίδιο θέμα.
Πίστευα και πιστεύω απόλυτα, θα το καταλάβεις και από την ανάγνωση, ότι η Ελλάδα με το ευρώ, δεν θα έχει τέλος στα δεινά της. Και ακόμη στην αρχή είμαστε.
Αρθρογραφώ σε τοπική εφημερίδα με θέματα πολιτικής επικαιρότητας, όχι επαγγελματικά φυσικά, αλλά με περίπου 15νθήμερη συχνότητα.
Ευχαριστώ,
Θωμάς Καρακάσης”
16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1995-2015 . Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΜΑΣ
Υπάρχουν ορισμένες ημερομηνίες και κάποια γεγονότα στην ιστορία ενός κράτους που σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής και την αρχή μιας νέας. Όµως, όσο πιο μικρά , πιο αδύναμα και πιο εξαρτημένα είναι αυτά τα κράτη, τόσο πιθανότερο είναι οι αποφάσεις για τα σημαντικότερα ζητήματα που τα αφορούν να επηρεαστούν ή και να ληφθούν από άλλα, μεγαλύτερα και ισχυρότερα.
Μία τέτοια, ιστορικής σημασίας απόφαση, ήταν και αυτή που πάρθηκε την 16η Δεκεμβρίου 1995, και αφορούσε την ονομασία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, και ήτανε αποτέλεσμα προηγούμενων πολυετών πολιτικών διεργασιών. Για τη συµµετοχή της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, όπως και των υπολοίπων οικονομικά αδύναμων χωρών της Ευρωπαϊκής ένωσης ( Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία), που μετά περιφρονητικά αναφερόντουσαν σαν PIGS – ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ δηλαδή, το σκεπτικό δεν ήτανε τα οφέλη των συγκεκριμένων πτωχών χωρών , αλλά οι ισορροπίες μεταξύ των τότε ισχυρών Ευρωπαϊκών χωρών , Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία.
Καταλύτης των εξελίξεων στάθηκε το αίτημα του 1990, της τότε Δυτικής Γερμανίας για επανένωση της µε την Ανατολική κάτι που για πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες και ιδιαίτερα τη Βρετανίδα πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ και το Γάλλο πρόεδρο Μιτεράν δημιουργούσε φόβο για την δημιουργία μιας μεγάλης Γερμανίας, που θα της επέτρεπε να μετατραπεί σε ευρωπαϊκή υπερδύναμη. Μετά την έναντι δισεκατομμυρίων μάρκων οικονομική βοήθεια στην τότε διαλυόμενη Σοβιετική ένωση, συναίνεση του Γκορμπατσώφ, για την ενοποίηση των Γερμανιών, η Γαλλία και η Βρετανία, για να αποφύγουνε σαν ενιαίο νόμισμα της τότε Ευρωπαϊκής ένωσης το ισχυρό δυτικογερμανικό μάρκο, συμφώνησαν στη δημιουργία ενός νέου νομίσματος, που θα περιελάμβανε πολλές χώρες, αλλά και αδύνατες οικονομικά, όπως οι τέσσερις παραπάνω. Αρκετές χώρες, αν και υπερκαλύπτανε τα κριτήρια ένταξης δεν θέλησαν να ενταχθούνε , Νορβηγία, Δανία, Βρετανία, και σήμερα 20 χρόνια μετά , δικαιώνονται γι’ αυτήν την επιλογή τους. Έτσι λοιπόν, η Χώρα μας, όπως και στο παρελθόν με πολιτικά και όχι οικονομικά κριτήρια ενταχθήκαμε στο ευρώ, ένα νόμισμα που άλλοι δημιουργήσανε για δικά τους συμφέροντα.
Η πορεία ένταξης της Ελλάδας στο υπό δημιουργία ευρώ διευκόλυνε την στροφή της οικονομίας μας σε ένα μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στο δανεισμό, και την εσωτερική κατανάλωση, καθώς ο πληθωρισμός άρχισε να υποχωρεί, τα επιτόκια δανεισμού να μειώνονται και η πίστωση, κρατική και ιδιωτική, να διευκολύνεται και να γίνεται φθηνότερη, χωρίς ωστόσο να αναπτύσσονται παράλληλα μηχανισμοί που θα επέτρεπαν την ουσιαστική εκμετάλλευση της κατανάλωσης, προς όφελος της πραγματικής οικονομίας.
Το αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας να βουλιάξει, η συναλλαγματική ισοτιμία να ανατιμηθεί κάνοντας τα ελληνικά προϊόντα πιο ακριβά και τα ξένα φθηνότερα. Οι ρυθμοί αποταμίευσης των Ελλήνων μειώθηκαν, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε και η ανάπτυξη της οικονομίας συνδέθηκε περισσότερο µε την κατανάλωση και όχι µε την παραγωγή. Ήτανε η εποχή έναρξης της διαπλοκής, των Ολυμπιακών αγώνων, με τον υπέρογκο χαμηλότοκο δανεισμό, χάρις στην προαποφασισμένη ένταξη μας στο ευρώ, του Χρηματιστηρίου, και της …GOLDMAN SACHS με τον Σημίτη, που ήρθανε σαν φυσικό αποτέλεσμα, και από τότε συνέχεια έρχονται με τα ίδια ή άλλα ονόματα, το 1ο, 2ο, 3ο, μνημόνια, οι φορολογίες, τα χαράτσια, τα …προαπαιτούμενα.
Τα αποτελέσματα της ένταξης μας από την 1/1/2002 και παραμονής μας στο ευρώ, που αποτελούνε μια συνεχόμενη τραγωδία για την Χώρα και τον Λαό της, με εκχωρημένα την Εθνική κυριαρχία, τον οικονομικό έλεγχο, τις πολιτικές αποφάσεις, με εγκάθετους από τους δανειστές , ανθέλληνες πολιτικούς και διοικητές σε όλες τις νευραλγικές θέσεις, έχουνε τα παρακάτω εμφανή αποτελέσματα:
· Ατέλειωτα Μνημόνια χωρίς μέλλον για τη χώρα
· Απέραντη φτώχεια χωρίς τέλος
· Εκατοντάδες χιλιάδες ανέργων
· Χιλιάδες απολύσεις
· Χιλιάδες αυτοκτονίες απελπισμένων
· Λουκέτο χιλιάδων επιχειρήσεων
· Νεκροταφεία ελληνικών επιχειρήσεων και εισβολή ξένων
· Φόροι και χαράτσια χωρίς τέλος
· Μαζική μετανάστευση Ελλήνων στο εξωτερικό
· Μαζική εισβολή αλλοδαπών και αλλοίωση της εθνικής σύνθεσης της χώρας
· Μετατροπή της πατρίδας, της χώρας μας σε χώρο διαπόμπευσης και σκύλευσης
· Εθνική ξεφτίλα
· Μισθοί και συντάξεις πείνας
· Συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων
· Καθίζηση αμοιβών και συντάξεων με υψηλό κόστος διαβίωσης
· Εκατομμύρια Ελλήνων κάτω από τα όρια της φτώχειας
· Παιδιά που δεν έχουν να φάνε
· Άνεργοι που ψάχνουν σε σκουπίδια για φαϊ
· Πλειστηριασμοί σπιτιών
· Ελλείψεις σε φάρμακα
· Πλήρης διάλυση του κράτους
· Διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων
· Διάλυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
· Ανυποληψία και υπερχρέωση του κράτους
· Κούρεμα των ομολόγων μικροκαταθετών
· Απελπισμένοι δανειολήπτες
· Διάλυση της δημόσιας παιδεία
· Σχολεία χωρίς δασκάλους και θέρμανση
· Μαζική φυγή νέων Ελλήνων στο εξωτερικό
· Συνεχής διόγκωση των ελλειμμάτων
· Πληρωμή παλαιών χρεών και παρ’ όλα αυτά, διεύρυνση των ελλειμμάτων και χρεών
· Συνεχή δάνεια για να πληρώνουμε τόκους παλαιότερων τοκογλυφικών δανείων
· Μετατροπή της χώρας σε αποικία χρέους
· Καταστροφή των τραπεζών
· Πλήρης απαξίωση της ελληνικής οικονομίας
· Υποβίβαση της οικονομίας μας από οίκους αξιολόγησης στην κατηγορία « σκουπίδια»
· Επενδυτική έρημος
· Εξόντωση της γεωργικής μας παραγωγής
· Πλήγμα στον τουρισμό από χώρες με δικά τους εθνικά νομίσματα
· Καταστροφή της οικοδομής, και των κατασκευών
· Καταστροφή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων
· Κατεδάφιση της παραγωγής στοιχειώδους εγχώριου αμυντικού εξοπλισμού
· Κατάρρευση της αποτρεπτικής αμυντικής μας ικανότητας
· Απώλεια εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας
· Ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας
· Υπαγωγή των δανείων στο αγγλικό δίκαιο
· Δικαίωμα κατάσχεσης της εθνικής μας περιουσίας από τους δανειστές
· Παραβιάσεις του Συντάγματος
· Ευτελισμός των κοινοβουλευτικών διαδικασιών
· Κατάρρευση της δικαιοσύνης
· Παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε ξένα κέντρα
Αν κρίνουμε λοιπόν από τα παραπάνω που επιλεκτικά αναφέρουμε, βγαίνει το λογικό συμπέρασμα, ότι το ευρώ, ούτε την σταθερότητα της Χώρας μας ενίσχυσε, ούτε οικονομική ανάπτυξη και πρόοδο μας εξασφάλισε, ούτε την Δημοκρατία μας ανέπτυξε, ούτε την κοινή ευρωπαϊκή πορεία μας ενίσχυσε, απεναντίας κάθε λίγο και λιγάκι μας εκβιάζουνε με «εξώσεις», από τους καραγκιοζοθεσμούς του ευρώ, και της Σένκγκεν, κλπ, ούτε στα Εθνικά μας δίκαια είναι αρωγός και συμπαραστάτης, αλλά σχεδόν πάντοτε στέκεται εχθρικά απέναντι μας, και υπέρ των μη φιλικών γειτονικών μας κρατών και ενώ στη γειτονιά μας και στη θάλασσα μας πέφτουνε κανονιές, οι δικοί μας άβουλοι και μοιραίοι φαινομενικά κυβερνώντες, ασχολούνται με τα προαπαιτούμενα, και την φοροδιαφυγή των καστανάδων.
ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ