Στις 02.20 π.μ. της 15ης Απριλίου 1912 βυθίστηκε ο «Τιτανικός», παρασύροντας στον θάνατο περίπου 1.500 ανθρώπους.
Σε μια εποχή όπου η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής οδηγούσε χιλιάδες Έλληνες στην ξενιτιά, τέσσερις συμπατριώτες μας από έναν μικρό ορεινό οικισμό της Μεσσηνίας βρέθηκαν επιβάτες στο πιο διάσημο – και τραγικό – ταξίδι του 20ού αιώνα.
Η ιστορία τους, άγνωστη στους περισσότερους, φωτίζει μια άλλη πλευρά του ναυαγίου του «Τιτανικού»: αυτή των απλών ανθρώπων της ελληνικής επαρχίας, που με όνειρα και ελπίδες ξεκίνησαν για την Αμερική, χωρίς να φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους.
Ο Άγιος Σώστης είναι ένα μικρό ορεινό χωριό της Τριφυλίας, στα σύνορα Μεσσηνίας, Αρκαδίας και Ηλείας. Στην είσοδό του υπάρχει μνημείο αφιερωμένο σε τέσσερις Έλληνες που χάθηκαν στο ναυάγιο του «Τιτανικού»: τον Βασίλειο Καταβέλο, τον Παναγιώτη Λυμπερόπουλο και τους αδελφούς Απόστολο και Δημήτρη Χρονόπουλο.
Οι τέσσερις άνδρες ταξίδευαν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Το όνειρό τους, όμως, κατέληξε τραγικά στο παρθενικό ταξίδι του «αβύθιστου» υπερωκεάνιου.
Η σταφιδική κρίση και η μετανάστευση
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Ελλάδα βρισκόταν σε βαθιά οικονομική κρίση. Η σταφιδική κρίση και η γενικότερη φτώχεια οδήγησαν χιλιάδες Έλληνες στη μετανάστευση προς την Αμερική.
Οι τέσσερις Μεσσήνιοι, όπως πολλοί άλλοι, αποφάσισαν να ταξιδέψουν. Στη Μασσαλία έμαθαν για το νέο υπερσύγχρονο πλοίο «Τιτανικός», που θα έκανε το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική, και επέλεξαν να επιβιβαστούν σε αυτό, καθώς το εισιτήριο της τρίτης θέσης είχε παρόμοιο κόστος με άλλα πλοία.
Επιβιβάστηκαν από το Χερβούργο στις 10 Απριλίου 1912.
Η άνιση μάχη για τη ζωή
Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος κατάφερε να φτάσει σε σωστική λέμβο, όμως η τύχη δεν ήταν με το μέρος του. Η λέμβος παρασύρθηκε και εντοπίστηκε αργότερα στον Καναδά, με όλους τους επιβαίνοντες νεκρούς από κακουχίες και ασιτία.
Η σορός του αναγνωρίστηκε και τάφηκε στο Χάλιφαξ, ενώ προσωπικά του αντικείμενα στάλθηκαν στην οικογένειά του.
Ο Βασίλης Καταβέλος
Ο Βασίλης Καταβέλος, μόλις 18 ετών, είχε χάσει νωρίς τους γονείς του και φρόντιζε τα αδέλφια του. Αποφάσισε να μεταναστεύσει για να βρει τον αδελφό του στην Αμερική.
Η σορός του ανασύρθηκε, αλλά τελικά επαναποντίστηκε στη θάλασσα, καθώς δεν αναγνωρίστηκε εγκαίρως.
Οι αδελφοί Χρονόπουλοι
Για τους αδελφούς Απόστολο και Δημήτρη Χρονόπουλο δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία για το τέλος τους. Οι σοροί τους δεν ταυτοποιήθηκαν ποτέ.
Το «αβύθιστο» πλοίο
Ο «Τιτανικός» ναυπηγήθηκε ως ένα από τα πιο προηγμένα πλοία της εποχής, με πολυτελείς εγκαταστάσεις και καινοτόμα συστήματα ασφαλείας. Θεωρήθηκε αβύθιστο αφού ακόμα και αν 4 από τα 16 στεγανά διαμερίσματά του κατακλύζονταν από νερά, δεν επηρεαζόταν η ευστάθειά του. Το μοιραίο βράδυ, κατακλύστηκαν εν τέλει 5…
Μάλιστα, η «αλαζονική» αυτή αντίληψη ότι επρόκειτο για βύθστο πλοίο, οδήγησε σε εγκληματικές εκπτώσεις στα πρότυπα ασφαλείας. Η εταιρεία που ναυπήγησε τον «Τιτανικό», τον εφοδίασε με λιγότερες σωστικές λέμβους από όσες απαιτούνταν για όλους τους επιβαίνοντες…
Το πλοίο απέπλευσε στις 10 Απριλίου 1912. Στις 14 Απριλίου προσέκρουσε σε παγόβουνο και βυθίστηκε λίγες ώρες αργότερα. Από τους επιβάτες και το πλήρωμα, μόνο περίπου το ένα τρίτο διασώθηκε.
Οι επιβάτες της τρίτης θέσης είχαν τα μικρότερα ποσοστά επιβίωσης, γεγονός που επηρέασε και τη μοίρα των τεσσάρων Ελλήνων.
Βυθίστηκε, αλλά η ιστορία του δε θα χαθεί ποτέ
Το ναυάγιο του «Τιτανικού» παραμένει μέχρι σήμερα στον βυθό του Ατλαντικού, ενώ η ιστορία του συνεχίζει να συγκινεί.
Η μνήμη των τεσσάρων Ελλήνων από τον Άγιο Σώστη διατηρείται ζωντανή μέσα από το μνημείο στο χωριό τους, ως υπενθύμιση της μεγάλης μετανάστευσης και των ανθρώπινων ιστοριών που κρύβονται πίσω από ένα από τα πιο τραγικά ναυάγια της ιστορίας.
Πηγή: https://www.protothema.gr/