Ο Αλέκος Πουλαρίκας έφυγε πριν ένα χρόνο έχοντας γράψει μια ξεχωριστή πορεία που θα μείνει ανεξίτηλη στο συνδικαλιστικό κίνημα των Τραπεζών. Ο Αλέκος ήταν ο μπροστάρης, ο πρωταγωνιστής της μεγάλης περιόδου κατακτήσεων του συνδικαλιστικού κινήματος και των εργαζομένων τόσο σε επίπεδο ΟΤΟΕ όσο και των κατακτήσεων του Συλλόγου Προσωπικού της Τράπεζας Πίστεως. Αποτελεί παράδειγμα για όλους εμάς που τον ακλουθήσαμε και πιστέψαμε στις αρχές και τις αξίες του υγιούς και ανεξάρτητου συνδικαλισμού. Δυστυχώς μετά την περίοδο ακμής οδηγηθήκαμε στην ακραία παρακμή. Οι κατακτήσεις χάθηκαν, ο συνδικαλισμός υπέστη απανωτές ήττες.
Από την ΟΤΟΕ σήμερα έχει μείνει μόνο ο τίτλος και τα γραφεία χωρίς το παραμικρό να θυμίζει τις μεγάλες νίκες και τα μεγάλα επιτεύγματα του συνδικαλισμού. Αντίστοιχη βέβαια ήταν και η εικόνα των εξελίξεων στον Σύλλογο Προσωπικού της Πίστεως και στην συνέχεια της Alpha Bank. Εκεί, η χρυσή περίοδος Πουλαρίκα είχε να επιδείξει ένα δυνατό, αποτελεσματικό και ανεξάρτητο συνδικαλισμό με μεγάλες κατακτήσεις όπως το ασφαλιστικό της Πίστεως, που ήταν η μεγαλύτερη κατάκτηση της περιόδου εκείνης για τους εργαζομένους στην Τράπεζας, καθώς και ο πρωτοποριακός οργανισμός προσωπικού. Αυτές ήταν από τις κορυφαίες επιτυχίες στον χώρο των Τραπεζών την περίοδο Πουλαρίκα.
Μετά την ανατροπή του Πουλαρίκα από την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της και την επικράτηση του εργοδοτικού συνδικαλισμού έχουμε οδηγηθεί στην κατάρρευση του αφού ούτε ο οργανισμός αλλά ούτε και η κατοχύρωση των εργασιακών σχέσεων υφίστανται. Το ασφαλιστικό της Πίστεως έχει κατεδαφιστεί πλήρως και τώρα πλέον για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι, χρειάζονται αγώνες και μεγάλη προσπάθεια ώστε να μπορέσουμε κάποτε να επανέλθουμε στην ξεχωριστή εκείνη μεγάλη περίοδο που ο Αλέκος Πουλαρίκας και οι συνεργάτες του είχαν επιτύχει.
Αλέκο, το αποτύπωμα που μας άφησες είναι ανεξίτηλο, οι παρακαταθήκες και όλη σου η πορεία θα μας εμπνέουν πάντα και πάνω σε αυτές πλέον πρέπει να κινηθεί η νεότερη γενιά του συνδικαλισμού, ώστε να μπορέσει κάποτε να ξεφύγει από την σημερινή περίοδο της απαξίωσης και της ήττας και να πορευτεί και πάλι στην μεγάλη περίοδο του Αλέκου Πουλαρίκα.
Και επειδή οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνάμε, ο Αλέκος Πουλαρίκας έγραψε μια ξεχωριστή περίοδο στο συνδικαλιστικό κίνημα και δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ.