Ο αγαπητός μας συνάδελφος και φίλος Γιώργος Μπαλόγιαννης έφυγε προ ολίγων ημερών από κοντά μας. Αντιπροσωπεία στελεχών του Συλλόγου μας και πλήθος συναδέλφων έδωσαν το παρών στην εξόδιο ακολουθία του, όπου η αγαπητή φίλη του εκλιπόντος, κ. Καλομοίρα Πιέτρη – Αυγούστη εκφώνησε τον ακόλουθο ύστατο αποχαιρετισμό στον Γιώργο, προκαλώντας σε όλους τους παρευρισκόμενους καταιγισμό συναισθημάτων:
« Κι έφυγαν οι ψυχές, πατούνε μόνες των
Αργά τη χλόη, σαν ανοιχτό βιβλίο»
(Καρυωτάκης, Ηλύσια)
.
Αγαπημένες μας φίλε Γιώργο,
«Και το πνεύμα, εν είδει περιστεράς»
Αποχωρίζεται του σώματος για τα ουράνια στρώματα.
Ανοίγει φτερούγες για το άπειρο, ξορκίζοντας τον πόνο από την ψυχή, μεταλαμβάνοντας το άχραντο μυστήριο της Αγάπης.
Πετά πλέον ελεύθερα, έξω από καθοριστικές γραμμές, γίνεται ένα με το Άπειρο.
Ο κύκλος της ζωής και το μυστήριο του θανάτου.
Ζωή και θάνατος σ’ ένα ατέρμονο παιχνίδι επικράτησης πικρό, όσο και γλυκό συνάμα.
Οι λέξεις αδύναμες, στην οδύνη της ψυχής.
Λέξεις φτωχές, απελπισμένες, ντυμένες το ρούχο της ματαιότητας. Λέξεις που σπαράζουν.
Λόγια φτωχά μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής σας.
Παρασυρμένη από ένα χείμαρρο συναισθημάτων ανατρέχω στο παρελθόν, όπου ανασταίνονται οι μνήμες όσο και αν πονάνε, μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή λες και η αναπόλησή τους απλώνουν χάδι τρυφερό στην ψυχή, με την ανάγκη να ρίξουν άπλετο φως σ’ εκείνα τα όμορφα χρόνια, τα ανέμελα, διότι το παρελθόν σέρνεται πίσω μας, συντηρεί τη μνήμη, μας ακολουθεί και ζητάει δικαίωση.
Αγαπητέ Γιώργο, ήσασταν μια σπουδαία προσωπικότητα, ένας ξεχωριστός άνθρωπος, γεμάτος με όλα τα συναισθήματα, που γαλούχησαν ψυχή, πνεύμα, χαρακτήρα.
Σεμνός με ήθος και αξιοπρεπή ανωτερότητα, με το βλέμμα που διαπερνούσε και ζύγιζε μεμιάς τον κάθε άνθρωπο και αγκάλιαζε τον κάθε φίλο.
Ήταν αυτό το βλέμμα Σας, που μ’ έκανε χίλιες φορές να σκεφθώ πως η πιο σωστή μέτρηση της ευφυΐας πρέπει να γίνεται στα μάτια.
Με τη σταθερή και ανυποχώρητη κρίση Σας που ήξερε πολύ απλά, να λέει τα πράγματα με το όνομά τους, γι’ αυτό και είχαμε μάθει όλοι να λογαριάζουμε τη γνώμη Σας και να παίρνουμε σοβαρά την άποψή Σας.
Όσοι Σας γνωρίσαμε αισθανόμαστε την ειλικρίνεια των αισθημάτων Σας. Το μεγαλείο Σας συμπυκνώνεται στην αμεσότητα και στη χάρη της απλότητας, όπου αναδεικνύεται ένας πλούσιος πνευματικός και ψυχικός κόσμος. Μια ανοιχτή αγκαλιά για όλους μας.
Όταν ένας άνθρωπος είναι αληθινός δεν υπάρχει περίπτωση να μην συγκινήσει, να μην αγαπηθεί.
Ό,τι αξίζει μένει αναλλοίωτο, για πάντα, και ο Γιώργος, με την βαθιά ανθρώπινη παρουσία του και την αγάπη του, συντηρεί τις μνήμες εκείνες που παραμένουν βαθιά χαραγμένες στην ψυχή μας.
Εργασθήκατε ακούραστα, με ζήλο και αγάπη, με πλήρη υπευθυνότητα και συναίσθηση του επαγγέλματός Σας, στην Ιονική Τράπεζα, επί πολλά έτη, ώστε καταξιωθήκατε στις ανώτερες βαθμίδες.
Είχατε τη χαρά να μοιρασθείτε τη ζωή Σας με έναν υπέροχο άνθρωπο, μια γλυκιά και ξεχωριστή Σύζυγο.
Η Γεωργία, ο άλλος Σας εαυτός, μαζί το τέλειο και αρμονικό ζευγάρι. Ζήσατε μαζί της και μαζί με τα αγαπημένα Σας παιδιά και τα εγγόνια Σας μια γεμάτη και δημιουργική ζωή, ζήσατε τις χαρές τους και τις ευτυχίες τους.
Σήμερα, η μορφή Σας πλανιέται ολόγυρα, παρέα εδώ με την αγαπημένη Σας Οικογένεια και τους καλούς φίλους που τόσο Σας αγάπησαν.
Είναι άνθρωποι, που συμβολίζουν πολλές από τις φάσεις και τις στιγμές της ζωής Σας.
Μέσα από την οδύνη της απώλειας, αναδύεται μια άλλη ζωή, η ζωή της αιωνιότητας, που συνεχίζει να υπάρχει, πέρα από το χρόνο.
Πορευθήκατε στη δική σας Ιθάκη. Σ’ αυτήν την Ιθάκη που οδηγούμαστε όλοι, μάλιστα χωρίς να το προσπαθήσουμε, όπως δεν το προσπαθήσατε κι Εσείς, όπως δεν το επιθυμούσατε ο ίδιος.
Όσα χρόνια κι αν περάσουμε κανένας θάνατος ανθρώπου που αγαπήσαμε βαθιά, δεν αλλοιώνεται, τίποτα δεν ξεθωριάζει, τίποτα δεν ξεχνιέται. Εσείς, πάντοτε θα ζείτε ανάμεσά μας, στην καρδιά μας, στην αγάπη μας.
Το ταξίδι, δεν είναι μόνο ο προορισμός των ψυχών όταν φεύγουν για την αθανασία, αλλά και η διαδρομή τους όταν αυτές βρίσκονται εδώ, εν ζωή και νιώθουν την ανάγκη να επιστρέψουν εκεί, από όπου ξεκίνησαν διότι πέρα από την επίγεια ζωή, ξεκινάει η περιοχή μιας αλλιώτικης χώρας, η περιοχή του μυστηρίου, του υπεραισθητού, αρχίζει ο ατέρμονας Ουρανός και όσα περιέχει ο Ουρανός, ο πλήρης Ουρανός.
Αγαπητέ μας Γιώργο, ήρθε η ώρα που η πορεία Σας, θα πάρει οριστική κατεύθυνση με την βοήθεια του Θεού και της αγαπημένης Σας Οικογένειας. Όλοι εμείς, που Σας αγαπήσαμε, θα κρατήσουμε τη μνήμη Σας ζωντανή και αναλλοίωτη.
Αιωνία η Μνήμη Σας.
Καλομοίρα Πιέτρη – Αυγούστη