Μία νεαρή, εμφανίσιμη κυρία έχασε τον άντρα της. Απαρηγόρητη έκλαιγε συνέχεια και πήγαινε κάθε μέρα στο νεκροταφείο για να φροντίσει τον τάφο του εκλιπόντος, ντυμένη όμως με μαύρα κολλητά ρούχα, μίνι φούστα, δικτυωτό καλσόν, γόβες στιλέτο. Άναβε το καντήλι, άλλαζε τα λουλούδια, έκλαιγε γοερά πάνω από τον τάφο και στο τέλος, πάντα, σήκωνε τη φούστα, κατέβαζε το στρινγκ και το καλσόν, και έτριβε τον… πισινό της πάνω στον τάφο!
Ένας κύριος που επίσης φρόντιζε καθημερινά το διπλανό μνήμα της εκλιπούσης συζύγου του είχε παρατηρήσει αυτήν την παράξενη “συνήθεια” της χήρας. Μετά από δύο βδομάδες δεν άντεξε, την πλησίασε και της μίλησε:
– Συγνώμη κυρία, αλλά δεν μπορώ να μη σας ρωτήσω. Γιατί κάθε μέρα αφού φροντίσετε τον τάφο τρίβετε πάνω του τα γυμνά σας οπiσθια;;;
– Τι να σας πω, λέει η ξανθιά. Δεν είναι και εύκολο να εξηγήσεις τέτοια πράγματα, αλλά να, όσο ζούσε ο άνδρας μου, κάθε φορά που το κάναμε μου έλεγε:
“Κουκλάρα μου, ο κ…ος σου και νεκρούς ανασταίνει!!!”