1

Ένας αποχαιρετισμός στον σπουδαίο Νότη Μαυρουδή

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Το 2023 ξεκίνησε με μία μεγάλη απώλεια για την ελληνική μουσική, αφού ο σπουδαίος Νότης Μαυρουδής έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 77 ετών, μετά από ατύχημα που είχε στο σπίτι του στην  Κουκουράβα Πηλίου.

Ο γιος του ηθοποιός Χάρης Μαυρουδής έγραψε για τον πατέρα του:

«Αν κάτι χαρακτήριζε τον πατέρα μας Νότη Μαυρουδή ως άνθρωπο, ήταν η καλοσύνη του, το ήθος και η σεμνότητά του. Με τον ίδιο σεμνό τρόπο σας ανακοινώνουμε τον ξαφνικό θάνατό του. Η πολιτική κηδεία του θα γίνει στο Χαλάνδρι τις επόμενες ημέρες. Η γυναίκα του Βάσω, τα παιδιά του Ροδή και Χάρης και τα εγγόνια του Ιάσονας, Αριάδνη, Έλλη και Οδυσσέας».

Το δικό τους αποχαιρετισμό απεύθυναν άλλωστε πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες, αλλά και ο απλός λαός που αγάπησε τον Νότη Μαυρουδή μέσα από τις μοναδικές του συνθέσεις.

 

Ποιος ήταν ο Νότης Μαυρουδής

Ο Νότης Μαυρουδής γεννήθηκε το 1945 και πέρασε τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής του στη φυλακή, καθώς η μητέρα του ήταν πολιτική κρατούμενη. Το 1958 ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο και πήρε το 1969 το δίπλωμά του με Άριστα. Το 1970 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία και δίδαξε κλασική κιθάρα στη Scuola Ciciva di Milano, μέχρι και το 1975. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στην Ακαδημία Santiago de Compostella στην Ισπανία. Το 1975 επέστρεψε στην Αθήνα και από τότε ξεκίνησε να διδάσκει κλασική κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο, όπου είχε μαθητές δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως οι Μανώλης Ανδρουλιδάκης, Σωκράτης Μάλαμας, Παναγιώτης Μάργαρης, Γιώργος Μελάς, Λάμπρος Ντούσικος, Δημήτρης Σωτηρόπουλος κ.α.

Δισκογραφικά υπέγραψε 25 προσωπικούς δίσκους με έργα για κλασική κιθάρα, αλλά και συνθέσεις για δημοφιλείς τραγουδιστές. Μαζί με τον Παναγιώτη Μάργαρη δημιούργησαν τη σειρά Cafe de l’ art, στην οποία διασκέυασαν και ηχογράφησαν ως κιθαριστικό ντουέτο διάφορα μουσικά είδη.

Παράλληλα είχε συνεργαστεί με σπουδαίους ποιητές όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Κακουλίδης, ο Ηλίας Πετρόπουλος, ο ‘Ακος Δασκαλόπουλος, ο Μάνος Χατζιδάκις, και τραγουδιστές όπως Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Γιώργο Ζωγράφο, Αρλέτα, Πόπη Αστεριάδη, Ελένη Βιτάλη, Γιώργο Μουφλουζέλη, Γιάννη Σαμσιάρη, Νένα Βενετσάνου, Πέτρο Πανδή, Κώστα Θωμαΐδη, Σταμάτη Κραουνάκη, Τάνια Τσανακλίδου, Μανώλη Μητσιά, Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γλυκερία, Παντελή Θαλασσινό, Έλλη Πασπαλά, Αναστασία Μουτσάτσου κ.ά.

 

5 τραγούδια του που θα μας συντροφεύουν για πάντα

Ο αδικοχαμένος καλλιτέχνης, συνθέτης, κιθαρίστας Νότης Μαυρουδής βέβαια δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Γιατί πάντοτε θα μας συντροφεύουν τα υπέροχα τραγούδια του. Σας παρουσιάζουμε 5 από τα πιο όμορφα και γνωστά του τραγούδια, που είμαστε βέβαιοι ότι όλοι έχετε τραγουδήσει κάποια στιγμή στη ζωή σας :

Πρωινό τσιγάρο

Σε στίχους Άλκη Αλκαίου και μουσική του Νότη Μαυρουδή, η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού πραγματοποιήθηκε για τον δίσκο «Στην όχθη της καρδιάς μου» του 1984. Το τραγούδι αφιερώθηκε στη μνήμη του Μάνου Λοΐζου.

 

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια

Ένα ιδιαίτερο, ερωτικό τραγούδι δημιούργησαν ο Τάσος Σαμαρτζής και ο Νότης Μαυρουδής, το οποίο έντυσε μοναδικά η φωνή της Ελένης Βιτάλη. Ο στιχουργός Τάσος Σαμαρτζής είχε αποκαλύψει ότι οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν όντως «μεσ’ το φτηνό ξενοδοχείο και στα σεντόνια των πολλών», σε ένα χαρτί από το πακέτο των τσιγάρων του με ένα μολύβι ματιών.

 

Ο παλιάτσος

Ο Νότης Μαυρουδής είχε συνεργαστεί με παιδικές χορωδίες όπως αυτή του Ωδείου Kodaly που είχε ερμηνεύσει πρώτη φορά το τραγούδι Ο Παλιάτσος το 1992 για το album Μικρές νυχτερινές μουσικές. Το τραγούδι σε στίχους Μέλπως Ζαρόκωστα έκαναν αργότερα ακόμα πιο δημοφιλές, οι φωνές των παιδιών της Χορωδίας Δημήτρη Τυπάλδου μέσα από τον δίσκο Χάρτινο Καράβι.

 

Ερωτικό

Από την πρώτη ποιητική συλλογή του Μάνου Χατζιδάκι με τίτλο Μυθολογία (1966) προέρχονται οι στίχοι στο Ερωτικό που τραγούδησε η Αρλέτα, για τον δίσκο Παιδί της γης που κυκλοφόρησε το 1977. «Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή. Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω. Μη φοβηθείς. Και θα με βρείς είτε σαν άστρο. Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα. Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει. Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς. Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος», λένε οι στίχοι του.

 

Κάθε μια νύχτα

Στον δίσκο Τοπίο Μυστικό με τη φωνή του Σταμάτη Κραουνάκη κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1993 το τραγούδι των Τάκη Σαμαρτζή και Νότη Μαυρουδή, Κάθε μία νύχτα (Ερωτικό).

Πηγή : ladylike.gr

 




Τα έθιμα των Θεοφανείων σε όλη την Ελλάδα

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΕΘΙΜΑ: Τα Θεοφάνεια ή Φώτα ή Επιφάνεια γιορτάζουμε την βάπτιση του Ιησού Χριστού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο ή Βαπτιστή. Αυτό σίγουρα το γνωρίζετε. Ξέρετε όμως ποια είναι τα έθιμα που γιορτάζονται στη χώρα μας;

Στην Ελλάδα ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων και λέγεται «Μικρός Αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση». Με την Πρωτάγιαση, ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό.

Παλαιότερα, οι λαϊκές δοξασίες συνέδεαν τον φωτισμό των σπιτιών με την εξαφάνιση των καλικάντζαρων, τους οποίους φαντάζονταν να φεύγουν περίτρομοι με την έλευση του ιερέα.

Ο μεγάλος αγιασμός γίνεται ανήμερα τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου. Μια μεγάλη πομπή σχηματίζεται και παίρνει το δρόμο που οδηγεί στη θάλασσα ή σε κάποιο ποτάμι ή σε μια δεξαμενή σε περιοχές ορεινές. Όταν γίνει ο αγιασμός, ρίχνει ο παπάς το Σταυρό στο νερό, πραγματοποιώντας έτσι τον Αγιασμό των Υδάτων. Το πιάσιμο του Σταυρού γίνεται από κολυμβητές, τους λεγόμενους Βουτηχτάδες, κατά την τελετή της Κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού.

Νεαρά κυρίως άτομα βουτούν στα παγωμένα νερά για να πιάσουν τον Σταυρό και να λάβουν την ευλογία του ιερωμένου, αλλά και να δεχθούν τις τιμές και τις ευχές των συντοπιτών τους. Οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα, το ίδιο και οι σειρήνες των πλοίων.

Όλοι οι πιστοί πίνουν με ευλάβεια από τον αγιασμό, συμβολικά με τρεις γουλιές, και ραντίζουν μ’ αυτόν τα σπίτια, τα δέντρα, τα χωράφια και τα ζώα τους. Εκτός από τον αγιασμό των υδάτων αναβιώνουν πολλά ακόμη έθιμα στην Ελλάδα.

Την παραμονή των Φώτων, στις 5 Γενάρη, στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης αναβιώνει το έθιμο των Μωμόγερων στους δρόμους και τα καταστήματα της περιοχής.

Τα βλέμματα συγκεντρώνει η πόλη της Καστοριάς και τα “Ραγκουτσάρια”, το πρώτο “καρναβάλι” του νέου έτους. Οι κάτοικοι “ξορκίζουν” το κακό και διώχνουν τα κακά πνεύματα των καλικάντζαρων, βάφοντας τα πρόσωπα τους, φορώντας προβιές ζώων και χάλκινα κουδούνια. Ομάδες μεταμφιεσμένων ξεχύνονται στους δρόμους και διασκεδάσουν με το πλήθος υπό τους ήχους μουσικών συγκροτημάτων της περιοχής. Τα “Ραγκουτσάρια” αρχίζουν την ημέρα των Θεοφανείων, με τον Αϊ Βασίλη να μοιράζει δώρα στα παιδιά, και ολοκληρώνονται στις 8 Ιανουαρίου, με την παρέλαση των καρναβαλιστών στο κέντρο της Καστοριάς.

Στο Παλαιόκαστρο της Χαλκιδικής αναβιώνει το έθιμο των “Φωταράδων”. Ομάδα καλαντιστών εκλέγει τον “βασιλιά” και όλοι μαζί πηγαίνουν στην εκκλησία του χωριού, όπου η νέα κεφαλή κάνει τρεις μετάνοιες μπροστά στην εικόνα του Αγίου Αθανασίου, ζητώντας την ευχή του. Οι “Φωταράδες” καταλήγουν να χορεύουν στην πλατεία γύρω από έναν πάσαλο, όπου είναι δεμένο ένα λουκάνικο, ενώ είναι ντυμένοι με την τοπική ενδυμασία και κρατούν μεγάλα ξύλινα σπαθιά.

Στη Γαλάτιστα της Χαλκιδικής στολίζεται η “Καμήλα”. Κάτω από το ομοίωμα της καμήλας κρύβονται έξι άνδρες, οι οποίοι τραγουδούν υπό τους ήχους κουδουνιών. Μπροστά από το ομοίωμα προηγούνται οι λεγόμενοι “Τζαμαλαροί”. Το έθιμο της “Καμήλας” ολοκληρώνεται στις 7 Ιανουαρίου με την τέλεση ενός εικονικού γάμου, όπου όλους τους ρόλους αναλαμβάνουν άνδρες.

Στην Άρνισσα Πέλλας θα αναβιώσουν την ημέρα των Θεοφανείων τα “Τζαμαλάρια”. Επίκεντρο του εθίμου είναι ο γάμος. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ένα ζιζάνιο, το “μπουμπάρι”, που μπαίνει ανάμεσα στους νεόνυμφους και τους παρενοχλεί, τους προτείνει άλλο ταίρι. Το έθιμο περιλαμβάνει ατελείωτο γλέντι στους δρόμους του χωριού.

Στο δήμο Βόλβης, στη Θεσσαλονίκη, ανήμερα των Φώτων θα πραγματοποιηθούν δύο παραδοσιακά έθιμα, οι κουδουνοφόροι στον Προφήτη και τα Λουγκατζάρια στο Μόδι. Οι κουδουνοφόροι Αράπηδες, μαζί με τους τσολιάδες, τη Νύφη, τον Παππού και την Μπάμπω, εμφανίζονται στους δρόμους του Προφήτη, σκορπώντας το κέφι και ξεσηκώνοντας περαστικούς και επισκέπτες. Μετά τη Θεία Λειτουργία και τον αγιασμό των υδάτων, ομάδες από Αράπηδες γυρίζουν τα σπίτια λέγοντας παραδοσιακά κάλαντα.

Στο Ασβεστοχώρι της Θεσσαλονίκης θα αναβιώσει το έθιμο των Φώτων με τα πορτοκάλια. Από την παραμονή των Θεοφανείων στήνεται στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ένα τραπέζι στολισμένο με μεγάλα κλαδιά κυπαρισσιού και πορτοκάλια, όπου σχηματίζεται ένας σταυρός. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας το πλαισιώνουν παιδιά με αναμμένα μεγάλα κεριά στα οποία είναι περασμένα δύο πορτοκάλια κι ένα μήλο και ανάμεσα τους αποξηραμένα σύκα, δεμένα με μια κόκκινη κλωστή.

Την παραμονή των Θεοφανείων στον Άνω Αγιο Ιωάννη της Κατερίνης, στις 6 το απόγευμα, θα αναβιώσει το “Κάψιμο του Καλικάντζαρου”. Πρόκειται για έθιμο που συμβολίζει τον εξορκισμό των κακών πνευμάτων, έχει τις ρίζες του στο Άργος του Πόντου και αναβιώνει περίπου 85 χρόνια.

Στην Κρήτη, παραμονή των Φώτων, φτιάχνουν «παλικάρια» ή «φωτοκόλλυβα». Πρόκειται για φαγητό φτιαγμένο από πολλά είδη σπόρων και οσπρίων, όπως κουκιά, ρεβίθια, φασόλια, φακή, καλαμπόκι, σιτάρι. Από αυτό το φαγητό οι χωρικοί έδιναν και στα ζώα τους, αλλά το σκόρπιζαν κιόλας σε διάφορα μέρη του σπιτιού.

Το «γιάλα – γιάλα» αναβιώνει στην Ερμιόνη της Αργολίδας πάνω από 50 χρόνια. Ανάλογα έθιμα επιβιώνουν και σε πολλά ψαροχώρια της περιοχής, όπως στο Πόρτο Χέλι και την Κοιλάδα. Τα ξημερώματα των Φώτων, τα αγόρια που πρόκειται τη νέα χρονιά να παρουσιαστούν στο στρατό, συγκεντρώνονται, γευματίζουν όλοι μαζί και έπειτα γυρνούν σε όλα τα σπίτια της περιοχής από σοκάκι σε σοκάκι, φορώντας παραδοσιακές ναυτικές φορεσιές και τραγουδώντας το «γιάλα – γιάλα».

Στην Λευκάδα, ανήμερα των Φώτων τηρείται το έθιμο «των πορτοκαλιών». Οι πιστοί βουτούν στη θάλασσα τα πορτοκάλια που κρατούν στα χέρια τους και τα οποία είναι δεμένα μεταξύ τους με σπάγκο. Έπειτα τα παίρνουν στο σπίτι τους για ευλογία και αφήνουν ένα από αυτά για ένα ολόκληρο χρόνο στα εικονίσματα του σπιτιού. Πριν την τελετή της κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού, ρίχνουν στη θάλασσα τα παλιά πορτοκάλια.

Σε κάποια νησιά, όπως τη Λέσβο, την ώρα που πέφτουν στη θάλασσα οι βουτηχτάδες για να πιάσουν τον Σταυρό οι γυναίκες παίρνουν με μια νεροκολοκύθα νερό από 40… κύματα. Έπειτα με βαμβάκι που βουτούν σ΄ αυτό καθαρίζουν τα εικονίσματα – χωρίς να μιλούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας – και στη συνέχεια ρίχνουν το νερό σε μέρος «που δεν πατιέται».

Πηγή : https://www.vimaorthodoxias.gr/

 




Δεκέμβριος 1914 – Η συγκλονιστική ιστορία της Ανακωχής των Χριστουγέννων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Το πνεύμα των Χριστουγέννων, με το γνωστό μήνυμα της αγάπης και αλληλεγγύης που το χαρακτηρίζει, έγινε αφορμή οι αντιμαχόμενοι στρατιώτες του αιματηρού Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, να διακόψουν για λίγο τις πολεμικές συγκρούσεις και να ξεχάσουν ότι είναι εχθροί.

Μια από τις πιο πραγματικά συγκλονιστικές στιγμές του πολέμου και γενικά της ιστορίας, που ο ανθρωπισμός κατάφερε να ξεπεράσει κάθε συμφέρον και διχασμό, ήταν αυτή η αυθόρμητη Ανακωχή που πραγματοποιήθηκε από τους αντίπαλους στρατιώτες στα χαρακώματα του Δυτικού Μετώπου τα Χριστούγεννα του 1914.

24 Δεκεμβρίου 1914

Ήταν μια κρύα και περίεργα ήσυχη Παραμονή Χριστουγέννων στα χαρακώματα της Φλάνδρας του Δυτικού Μετώπου, του κυριότερου μετώπου του πολέμου. Κάπου γύρω στα μεσάνυχτα ακούστηκε από ένα γερμανικό στρατόπεδο να ψάλλεται ένα τραγούδι και κεριά άρχισαν να τρεμοπαίζουν. Τραγουδούσαν την “Άγια Νύχτα”. Οι Βρετανοί στο απέναντι στρατόπεδο αρχικά απόρησαν, αλλά δεν άργησαν να μπουν στο κλίμα και να ακολουθήσουν. Άρχισαν κι εκείνοι να τραγουδούν την Άγια Νύχτα στη γλώσσα τους.

Η ανταρσία της ανακωχής είχε ξεκινήσει. Σιγά σιγά όλο και περισσότεροι στρατιώτες άρχισαν να βγαίνουν διστακτικά από τις θέσεις τους και να συναντιούνται με τους απέναντι στην ουδέτερη ζώνη ανταλλάσσοντας μεταξύ τους ευχές σαν να μην υπήρξαν εχθροί ποτέ.

Ήταν μια αυθόρμητη ανακωχή των στρατιωτών ενάντια στις εντολές των ανωτέρων τους, που φυσικά δεν είχαν αποφασίσει κάτι τέτοιο.

Ως την επόμενη ημέρα, ανήμερα Χριστούγεννα, η ανακωχή έγινε σχεδόν καθολική. Οι αντίπαλοι στρατιώτες τραγουδούσαν μαζί, κουβέντιαζαν, βγήκαν αναμνηστικές φωτογραφίες και διηγήθηκαν ιστορίες που τους στιγμάτισαν στους ως τότε μήνες του ζοφερού πολέμου. Τηρώντας το έθιμο της γιορτινής ημέρας, αντάλλαξαν μεταξύ τους και πρόχειρα δώρα, μαρμελάδες, ουίσκι, τσιγάρα, σοκολάτες, λουκάνικα, μπύρα και άλλα.

Βρετανοί, Βέλγοι, Γάλλοι και Γερμανοί είχαν την ευκαιρία να θάψουν τους νεκρούς τους όπως άρμοζε, να περιποιηθούν τους τραυματίες τους και να οργανώσουν τα χαρακώματά τους. Όλα σε ένα κλίμα αυθόρμητης αλληλεγγύης και ανθρωπισμού.

Το απόγευμα των Χριστουγέννων μάλιστα πραγματοποιήθηκε και ποδοσφαιρικός αγώνας, όπου οι δύο πλευρές βρέθηκαν αντίπαλες σε ένα κανονικό παιχνίδι, αυτή τη φορά χωρίς θύματα. Χρησιμοποίησαν μια αυτοσχέδια μπάλα φτιαγμένη από άχυρο και δεμένη με σπάγκο, ενώ λέγεται πως αντίστοιχα παιχνίδια πραγματοποιήθηκαν και σε άλλα σημεία του μετώπου.

Τα συγκλονιστικά γεγονότα της Ανακωχής των Χριστουγέννων του 1914 επιβεβαιώνονται και από τα επίσημα αρχεία, καθώς και από προσωπικές γραπτές μαρτυρίες στρατιωτών, που τα έζησαν.

«Τα όπλα σίγησαν και οι στρατιώτες άρχισαν να βγαίνουν από τα χαρακώματα τους. Αφήσαμε και εμείς τα όπλα και συναντήσαμε τον εχθρό. Απ’ όσο θυμάμαι, οι Γερμανοί βγήκαν πρώτοι και άρχισαν να έρχονται προς το μέρος μας. Τους αντιγράψαμε αυθόρμητα. Χαιρετηθήκαμε και αρκετοί από εμάς άρχισαν να παίζουν ποδόσφαιρο. Μην φαντάζεστε τίποτα οργανωμένο. Μια αυτοσχέδια μπάλα βρέθηκε από το πουθενά και περίπου 50 άτομα αλλάζαμε πάσες.»

(μαρτυρία του Άγγλου στρατιώτη Μπέρτι Φέλσταντ)

Μητέρα, έδωσα κι εγώ τα χέρια με έναν αντίπαλο στρατιώτη. Είναι ολοφάνερο το πόσο θέλουν κι αυτοί να γυρίσουν πίσω τις οικογένειές τους. Οι πίπιζες ηχούσαν όλη μέρα και στρατιώτες κυκλοφορούσαν στο μέτωπο ανενόχλητοι χωρίς το φόβο του θανάτου”.

(από επιστολή του Βρετανού λοχαγού Α. Ντ. Τσάρτερ)

Ένας στρατιώτης ανέφερε στα απομνημονεύματά του ότι αυτά ήταν τα πιο αξέχαστα Χριστούγεννα της ζωής του” και ένας άλλος  ότι δεν θα έχανε τη χθεσινή εμπειρία ακόμη και για το πιο υπέροχο χριστουγεννιάτικο δείπνο στην Αγγλία“.

Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες φωτογραφήθηκαν μαζί την ημέρα της Ανακωχής των Χριστουγέννων.

Υπήρξαν βέβαια και αρκετοί που δεν συμμερίστηκαν το χριστουγεννιάτικο κλίμα και εξέφρασαν τη διαφωνία τους, ειδικά εκείνοι που είχαν πρόσφατα χάσει συντρόφους τους στη μάχη. Σε κάποια σημεία οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν και κάποιοι στρατιώτες θανατώθηκαν όταν βγήκαν από τα χαρακώματα νομίζοντας πως θα έχουν μια μέρα εκεχειρίας.

Οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι ανησύχησαν ότι οι άνδρες τους θα έχαναν την ορμή τους και τη διάθεση για πόλεμο, όμως εκείνη την ημέρα οι εντολές τους έπεσαν στο κενό. Αρκετοί από αυτούς υπέστησαν ποινές από τους ανωτέρους τους, που δεν κατάφεραν να “συνετίσουν” τους στρατιώτες τους.

Από τη επόμενη μέρα πάντως ο πόλεμος συνεχίστηκε κανονικά, παρόλο που εκείνα τα ιδιαίτερα, αλλά τόσο αληθινά Χριστούγεννα του 1914 θα έμεναν σε όλους αξέχαστα.

Αυτά ήταν και τα πρώτα Χριστούγεννα της περιόδου του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Την επόμενη χρονιά μερικές ομάδες στρατιωτών οργάνωσαν και πάλι εκεχειρία ενόψει των Χριστουγέννων, όμως αυτές οι περιπτώσεις δεν ήταν τόσο εκτεταμένες και δεν υπήρξε η μαζική ειρηνική συσπείρωση της πρώτης φοράς.

Άλλωστε η φρίκη του πολέμου είχε πλέον χαράξει βαθιά σημάδια στις καρδιές όσων τον βίωναν και εκατομμύρια στρατιώτες είχαν χάσει τη ζωή τους στα χαρακώματα. Συνέβαλε επίσης και το γεγονός ότι υπήρξαν αυστηρές εντολές από τους ανωτέρους και των δύο πλευρών, που απαγόρευαν τον συγχρωτισμό για να μην επαναληφθεί η “ανταρσία” του 1914.

Είναι παρόλα αυτά γνωστό ότι κυρίως τα πρώτα χρόνια του πολέμου υπήρξαν περιστασιακά ημέρες “άτυπης” εκεχειρίας μεταξύ των εχθρών, ακόμα και εκτός των γιορτινών ημερών.

Με σιωπηρές μεταξύ τους συμφωνίες τα αντίπαλα στρατόπεδα απέφευγαν τις έντονα βίαιες συμπεριφορές αφήνοντας ο ένας στον άλλο τον χρόνο να περισυλλέξουν τους νεκρούς και τραυματίες τους, να ξεκουραστούν λίγο ή να ασχοληθούν με δουλειές του στρατοπέδου. Σε κάποιες περιπτώσεις ερχόντουσαν και σε επαφή μεταξύ τους συζητώντας ή ανταλλάσσοντας  τσιγάρα.

Όσο ο πόλεμος προχωρούσε, τόσο τα φαινόμενα “διαλειμμάτων” ειρήνης γινόντουσαν και πιο σπάνια. Ειδικότερα μετά τις αιματηρές μάχες του 1916 (Μάχη του Βερντέν και του Σομμ) με τους εκατομμύρια νεκρούς και την εκτεταμένη χρήση χημικών όπλων, οι στρατιώτες πλέον είχαν ποτιστεί με περισσότερη σκληρότητα και μίσος για τους αντιπάλους τους.

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ή αλλιώς ο Μεγάλος Πόλεμος, που κράτησε μέχρι τον Νοέμβριο του 1918, χαρακτηρίστηκε ως ο μεγαλύτερος πόλεμος φθοράς στην παγκόσμια ιστορία. Ο τελικός απολογισμός του ήταν περισσότερα από 8 εκατομμύρια νεκροί στρατιώτες και πάνω από 14 εκατομμύρια θύματα άμαχου πληθυσμού.

Christmas Truce Memorial, Liverpool.

Μέσα στη ζοφερή ατμόσφαιρα του πολέμου η Ανακωχή των Χριστουγέννων του 1914 αποτελεί ίσως την πιο αξιοσημείωτα ασυνήθιστη και συγκινητική στιγμή ειρήνης και αδελφοσύνης, που έμεινε για πάντα στην ιστορία.

Το γεγονός φυσικά αποτέλεσε έμπνευση για διάφορα έργα τέχνης, από ταινίες ως μνημεία, διαφημιστικά και δημοφιλή τραγούδια.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα μεταξύ άλλων είναι: η γαλλική ταινία Joyeux Noël” (2005), το τραγούδι Christmas in the Trenches” του John McCutcheon, το τραγούδι All Together Now” των The Farm και το τραγούδι It Could Happen Again” του Collin Raye.

_______________________________________

Μακάρι οι άγιες μέρες των γιορτών έστω να αποτελούν μια αφορμή και υπενθύμιση για όλους μας για περισσότερες “ανακωχές” και λιγότερο διχασμό και θλιβερή συνέχεια οποιουδήποτε είδους πολέμου δεχόμαστε και αποδεχόμαστε.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Πηγή : https://docuventa.gr/

 




Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα στην πόλη της Κέρκυρας με τη Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος» και συμμετοχή του Μουσείου Χαρτονομισμάτων Ιονικής Τράπεζας  

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μόλις μήνες από τη μοναδική Βραδιά Ιονικής Συγκίνησης και Μεγαλείου που ζήσαμε κάτω από το Νομισματικό Μουσείο της Ιονικής Τράπεζας στην Κέρκυρα για την επίσημη, ζωντανή παρουσίαση του Ύμνου της Ιονικής.

Σίγουρα όλοι εμείς οι Ιονικάριοι νιώθουμε μία βαθύτερη σύνδεση με τα μέρη από τα οποία ξεκίνησε η Ιονική Τράπεζα και αυτός ο δεσμός έγινε ακόμα μεγαλύτερος μετά από τη συνεργασία με Κερκυραίους καλλιτέχνες και τη Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος» για τη δημιουργία, εκτέλεση και παρουσίαση του Ύμνου.

Εν όψει των εορτών λοιπόν, στην πόλη της Κέρκυρας διοργανώνονται πολύ ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις (άλλωστε είναι γνωστό ότι πρόκειται για ένα νησί με ιδιαίτερη κλίση και «φρέσκια» ματιά στην κουλτούρα και τις παραδόσεις), στις οποίες συμμετέχει τόσο η Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος», όσο και το Μουσείο Χαρτονομισμάτων Ιονικής Τράπεζας. Σας παραθέτουμε το σχετικό ανακοινωθέν και καλούμε τους Κερκυραίους συναδέλφους και όσους βρεθούν στην Κέρκυρα αυτές τις μέρες να λάβουν μέρος στις εκδηλώσεις και ιδιαίτερα στην αποψινή (19:00 μ.μ.) εκδήλωση μπροστά από το Μουσείο Χαρτονομισμάτων της Ιονικής Τράπεζας:


Το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου συμμετέχει για πρώτη φορά στα Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα της πόλης της Κέρκυρας σε συνεργασία με την ιστορική Φιλαρμονική Εταιρία “Μάντζαρος”, τμήμα της Παιδικής Χορωδίας Κέρκυρας και το Μουσείο Χαρτονομισμάτων Ιονικής Τράπεζας – Alpha Bank, στα πλαίσια του μαθήματος “Διαδραστικά Οπτικοακουστικά Συστήματα” με διδάσκοντες τους Γιάννη Δεληγιάννη, Αναπληρωτή Καθηγητή και Άγγελο Φλώρο, Επίκουρο Καθηγητή.

Οι δράσεις σχεδιάστηκαν από φοιτήτριες και φοιτητές του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας που υλοποιούνται σε στοχευμένα σημεία του Ιστορικού Κέντρου της πόλης της Κέρκυρας. Οι δράσεις πραγματοποιούνται από τις 11πμ έως τις 9μ.μ.

Μία από τις δράσεις προσφέρει στις συμμετέχουσες και τους συμμετέχοντες συμβολικά δώρα, προσφορά της Φιλαρμονικής Εταιρίας Μάντζαρος.

Ευχαριστούμε θερμά το Μουσείο Χαρτονομισμάτων Ιονικής Τραπέζης – Alpha Bank και το Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας για τη συμβολή και την βοήθεια τους για την χαρτογραφική προβολή στην πρόσοψη του ιστορικού κτιρίου της πρώην Ιονικής Τράπεζας.

Σας περιμένουμε όλες και όλους στη γεμάτη από Χριστουγεννιάτικους ήχους και εικόνες γιορτή μας!

 

Δράσεις:

Α) Χριστουγεννιάτικο Παιχνίδι Θησαυρού. Πλατεία Βραχλιώτη, 11:00 π.μ.

Φοιτητές: Δημήτρης Θωμόπουλος, Δημήτρης Μουρούκης, Μελίνα Πάτση.
Είναι ένα παιχνίδι επαυξημένης πραγματικότητας (WEB AR) για μικρούς και μεγάλους κατά το οποίο οι συμμετέχουσες και οι συμμετέχοντες πρέπει να βρουν όλους τους Χριστουγεννιάτικους θησαυρούς.
Με την επιτυχή απάντηση στο σύνολο των ερωτήσεων λαμβάνετε μέρος στην κλήρωση για 4 δωρεάν εισιτήρια που προσφέρει η Φιλαρμονική Εταιρία «Μάντζαρος» για την συναυλία της δεύτερης μέρας των Χριστουγέννων στο Δημοτικό θέατρο.

Για να πάρετε μέρος χρειάζεται μόνο μία συσκευή έξυπνου τηλεφώνου ή ταμπλέτας. Το παιχνίδι θησαυρού θα λάβει χώρα στην πλατεία Βραχλιώτη από τις 11πμ έως και τις 9:00μμ. Το παιχνίδι ξεκινάει με το να σκανάρισμα των κεντρικού QR Code και συνεχίζει με τα υπόλοιπα QR codes που θα είναι τοποθετημένα γύρω από το πηγάδι! Έμπνευση μας είναι η στολισμένη Κέρκυρα την περίοδο αυτή καθώς και αντικείμενα και μουσικά όργανα από την Φιλαρμονική Εταιρία «Μάντζαρος». Στόχος μας η διασκέδαση σας! Όποιο άτομο απαντήσει σωστά και στις 5 ερωτήσεις παίρνει μέρος στην κλήρωση για τα συμβολικά δώρα.

 

Β) Off the map, Πλακάδα, 7:00μ.μ.

Φοιτητές: Κωστής Καραγιάννης, Ανδρέας Κωνσταντής, Αντώνης Μπουλουγούρης, Φώτης Πάγκαλος, Ντίνα Πελτέκη, Οδυσσέας Τερζάκης, Ιάσωνας Τσαγκέτας.

Αντικείμενο εργασίας της ομάδας αποτελεί η σκηνοθεσία και δημιουργία σεναρίου – μιας διαδραστικής ιστορίας που θα ακούει τους ήχους της Φιλαρμονικής και θα συνοδεύει τα μουσικά κομμάτια Άγια Νύχτα και Walking in the Air. Τους ήχους της Φιλαρμονικής θα συνοδεύει διαδραστική χαρτογραφική προβολή στην πρόσοψη του ιστορικού κτιρίου της πρώην Ιονικής Τράπεζας το Μουσείο Χαρτονομισμάτων Ιονικής Τράπεζας – Alpha Bank. Η οπτικοποίηση επιτεύχθηκε μέσω της δημιουργίας σκηνικών background, χαρακτήρων και εφέ σε σχετικό πρόγραμμα (lightform) και θα προβληθεί μέσω της διαδικασίας προβολής projection mapping.

 

Γ) Caelestia Ornamenta (Ουράνιο Στολίδι), Κτίριο ΦΕΜ, 8:45 μ.μ.

Φοιτητές: Γιώργος Αγγελής, Έλλη Λυμπεροπούλου, Τάσος Μαστρογιάννης, Αλέξανδρος Παπαδόπουλος, Μελίνα Πάτση.
Το έργο της ομάδας ονομάζεται «Caelestia Ornamenta» (Ουράνια στολίδια). Είναι ένα διαδραστικό Video Art Projection που θα προβάλλεται σε αιωρούμενο πανί. Το συγκεκριμένο έργο ολοκληρώνει τη δράση των Χριστουγεννιάτικων Καλάντων και υλοποιείται μπροστά από το κτίριο της Φιλαρμονικής Εταιρίας «Μάντζαρος». Η προσθήκη τεχνολογίας διάδρασης audio rsponsive θα αναλύει τον ήχο και θα εκκινεί οπτικά εφέ που θα επηρεάζουν την προβολή. Η ομάδα εμπνεύστηκε από την Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα της πόλης της Κέρκυρας και την ιστορία του νησιού σε αυτές τις γιορτινές μέρες. Στόχος αποτελεί η μεταφορά των Χριστουγεννιάτικων ήχων της Φιλαρμονικής σε ένα αιωρούμενο στολίδι στην πόλη της Κέρκυρας.

Καλά Χριστούγεννα!!!

 




Γιώργος Παξινός: Ο άνθρωπος που χαρτογράφησε τον ανθρώπινο εγκέφαλο

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Χωρίς να θέλουμε να συμμετάσχουμε στην εθνική ονείρωξη ότι οι Έλληνες επιστήμονες υπερέχουν ή είναι κορυφαίοι απαραιτήτως στους κλάδους τους, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποιοι σημαντικοί Έλληνες οι οποίοι έχουν επιδράσει αποφασιστικά στις σύγχρονες επιστήμες.

Δυστυχώς, τους περισσότερους από αυτούς δεν τους γνωρίζουμε, αφού η ηθική παρακμή της χώρας μας τις τελευταίες δεκαετίες απαιτεί να γνωρίζουμε κάθε… μαϊντανό του lifestyle, αλλά όχι συμπατριώτες μας που προσφέρουν με τις ικανότητες και το έργο τους στην ανθρωπότητα…

Για αυτό και είμαστε βέβαιοι ότι οι περισσότεροι που θα διαβάσετε το ακόλουθο άκρως ενδιαφέρον αφιέρωμα-συνέντευξη, δεν έχετε ακουστά τον Γιώργο Παξινό, έναν από τους κορυφαίους νευροεπιστήμονες παγκοσμίως που αν και γεννήθηκε στην Ιθάκη, πλέον είναι μόνιμος κάτοικος Αυστραλίας – προφανώς γιατί η μακρινή ήπειρος του παρείχε τα απαραίτητα εφόδια για το σπουδαίο ερευνητικό του έργο.

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να διαβάσετε το βιογραφικό και τη συνέντευξή του, αφού τα επιτεύγματά του, η ζωντάνια του λόγου του και οι εύστροφες, στοχευμένες απαντήσεις του δεν μπορούν παρά να κεντρίσουν το ενδιαφέρον κάθε αναγνώστη!


Ο Δρ. Παξινός έχει καταξιωθεί διεθνώς για την προσφορά του στην Ιατρική και για τις μοναδικές παγκοσμίως χαρτογραφήσεις του εγκεφάλου. Είναι καθηγητής Ψυχολογίας και Ιατρικών Επιστημών στο Neuroscience Research Australia του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ.

Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1944 στη Λεύκη Ιθάκης. Οι επιστημονικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν μακριά από την Ελλάδα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Berkeley στην Καλιφόρνια και μεταπτυχιακά στο πανεπιστήμιο McGill στον Καναδά. Έπειτα πέρασε ένα μεταδιδακτορικό έτος στο Yale.

Από το 1973 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Νew South Wales στο Sydney, όπου και διαμένει διατηρώντας όμως επαφή και με τα καλύτερα Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Οι εργασίες του στη νευρολογία και νευροπαθητική, οδήγησαν στην καταπολέμηση του Πάρκινσον και του Αλτσχάϊμερ. Ο κ. Παξινός έως τώρα έχει φτιάξει δύο χάρτες του ανθρώπινου εγκεφάλου, έναν του στελέχους και έναν του υπόλοιπου εγκεφάλου. Οι έρευνες όμως συνεχίζονται, καθώς δεν έχουν γίνει οι βασικές μελέτες για τον φλοιό του εγκεφάλου.

Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με 9 κορυφαία διεθνή βραβεία:  The Warner Brown Memorial Prize από το Πανεπιστήμιο Berkeley, 1968, το βραβείο Walter Burfitt το 1992, Βραβείο Αριστείας στην Επιστημονική Συγγραφή, Assoc Amer Publishers το  1999, το Ramaciotti Μετάλλιο Αριστείας στην Βιομετρική Έρευνα το 2001, The Alexander von Humbolt Foundation Prize το 2004.

Είναι ο συγγραφέας του «The rat brain in stereotaxic coordinates», (Ο Εγκέφαλος του Αρουραίου σε Στερεοταξικές ορίζουσες), το οποίο κατατάσσεται στην 10η θέση στον κατάλογο των πενήντα πιο δημοφιλών επιστημονικών συγγραμμάτων σε όλο τον κόσμο. Επίσης, έχει γράψει 38 βιβλία για τη δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου αλλά και των ζώων.

Είναι πρόεδρος της Εταιρείας Νευροεπιστήμης της Αυστραλίας, μέλος της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών (FAA), της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Αυστραλίας (FASSA) και του Εθνικού Συμβουλίου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας (NHMRC) της Αυστραλίας.

Είναι επίσης, AO (Officer in the General Division of the Order of Australia for Service to Neuroscience), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών,  Επίτιμος Πρόεδρος στην Σχολή Ψυχολογίας του City Unity College Αθηνών και συντάκτης διεθνών επιστημονικών περιοδικών με κριτές.

Σε μελέτη που ανακοινώθηκε το 2021, συμπεριλήφθηκε στους 63 Ελληνες ιατρικούς επιστήμονες που θεωρείται ότι είχαν ιστορική συμβολή στην Ιατρική πρόοδο την περίοδο 1821-2021.

Μια συνέντευξη που εξελίσσεται σε συζήτηση είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να μην ξέρεις από πού να αρχίσεις την αφήγηση. Ειδικά όταν απέναντί σου είναι ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες του κόσμου. Ο νευροεπιστήμονας Γιώργος Παξινός έχει εντοπίσει και ονομάσει περισσότερες περιοχές του εγκεφάλου από οποιονδήποτε στην Ιστορία (94 πυρήνες) και γνωρίζει πως τα πάντα, ακόμα και τα συναισθήματα, προέρχονται και ελέγχονται από εκεί.

Είναι, όμως, ο εγκέφαλός μας ο μοναδικός που αποφασίζει; Μας καθορίζουν μόνο τα γονίδια ή το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε; «Είναι τα γονίδια μέσω του περιβάλλοντος. Είναι το ένα μέσω του άλλου», απαντά. Και για να το εξηγήσει καλύτερα, έγραψε μια ιστορία. Ενα συναρπαστικό μυθιστόρημα στο οποίο διασταυρώνονται η νευροεπιστήμη, η θρησκεία, η ηθική, η φιλοσοφία, το περιβάλλον.

Επί δέκα χρόνια σκεφτόταν να το γράψει και τελικά χρειάστηκε μια 20ετία για να το ολοκληρώσει. Οπως λέει ο ίδιος, η επιστήμη τού χάρισε καταξίωση και οικονομικές απολαβές, ικανοποίησε την πιο βαθιά περιέργειά του για την κατανόηση του κόσμου, όμως «αν με ρωτήσεις τι θεωρώ πιο σπουδαίο από ό,τι έκανα, θα σου απαντήσω τις διαμαρτυρίες μου για το περιβάλλον». Ετσι προέκυψε το eco fiction μυθιστόρημα «Ο Αμαζόνιος ανάμεσά μας».

«Σκέφτηκα πως, αν μπορούσα να εκλαϊκεύσω τη γνώση μου, θα ήμουν πιο αποτελεσματικός. Μέχρι τότε είχα αποτύχει να πείσω μέσω της δράσης. Από την πρώτη μου διαμαρτυρία στο Μόντρεαλ, το 1969, υπέρ του ποδηλάτου και κατά του αυτοκινήτου, μέχρι την υποψηφιότητά μου με το κόμμα των Ποδηλατιστών στην Αυστραλία, απέτυχα σε όλα. Μόνος φέτος εξαφανίστηκαν 11 θηλαστικά και ένα είδος φιδιού! Ξέρετε, αν σταθείς μπροστά από ένα δέντρο, μπορεί να σώσεις το δέντρο. Αλλά, αν αλλάξεις τη συμπεριφορά των ανθρώπων, μπορεί να μη θέλουν να το κόψουν».

 

 Αν γεννιόμουν σε μια χώρα που λιθοβολούν τις γυναίκες, θα είχα τις ίδιες πιθανότητες να λάβω μέρος σε λιθοβολισμό. Εχω μελετήσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο, άρα την ανθρώπινη συμπεριφορά, και ξέρω ότι δύσκολα αλλάζει η στάση του ανθρώπου, και ακόμα πιο δύσκολα η συμπεριφορά του».

Από τι κινδυνεύουμε περισσότερο, από τους πολέμους, την καταστροφή του περιβάλλοντος ή από τον ίδιο τον εγκέφαλό μας;

Το πιο επικίνδυνο πράγμα που κατέχουν οι άνθρωποι δεν είναι τα πυρηνικά όπλα, αλλά ένας εγκέφαλος με υπολείμματα της ερπετοειδούς περιόδου και παλαιολιθικά συναισθήματα. Κοιτάξτε, αυτά πάνε μαζί. Η Αυστραλία είναι η πρώτη ήπειρος που υποβιβάστηκε από την κλιματική αλλαγή μετά τις καταστροφικότερες φωτιές στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά μυαλό δεν έβαλε. Αν προσθέσεις τις φωτιές του Αμαζονίου, της Καλιφόρνια και της Σιβηρίας, δεν φτάνουν τις φωτιές της Αυστραλίας. Αλλά παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας του καστανού κάρβουνου στη Γη…. Αν δεν σταματήσει η άνοδος της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό και φθάσει στους 2 ή 3 βαθμούς, θα καταστραφούν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι. Μα το 1/3 της θαλάσσιας ζωής, το πιο εξελιγμένο, εξαρτάται από αυτούς. Μετά θα μείνουν οι μέδουσες και μικροψάρια.

Είστε, λοιπόν, απαισιόδοξος;

Θα έλεγα ναι. Βλέπω να πηγαίνουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την καταστροφή του περιβάλλοντος. Αν τα πουλιά είχαν ψήφο στην Ευρώπη, δεν θα επανεκλεγόταν καμία κυβέρνηση από τον Νότο μέχρι τον Βορρά. Εχει εξαφανιστεί ή απειλείται το 75% από τους πληθυσμούς των πτηνών στην Ευρώπη τα τελευταία 50 χρόνια. Θα έρθει μια μέρα που η άνοιξη θα είναι σιωπηλή επειδή δεν θα υπάρχουν πουλιά. Η ανθρωπότητα έχει υπερτιμήσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Θεωρούμε ότι είναι το πιο πολύπλοκο στο σύμπαν, αλλά δεν έχουμε αντιληφθεί και τις αδυναμίες του. Ναι, η επιστήμη κάνει θαύματα, μπορεί να σε φέρει εδώ από το Σίδνεϊ χωρίς να σε ρίξει στον Ινδικό Ωκεανό, αλλά την ίδια στιγμή κάνει λάθη. Εξαρτάται ποιος τη χρησιμοποιεί και πώς».

Εχει εξελιχθεί, όμως, ο εγκέφαλός μας στο διάβα της Ιστορίας.

Το μυαλό μας διαμορφώθηκε μέσα τις συνθήκες που υπήρχαν. Οι Αβορίγινες που έχουν περισσότερο DNA των Ντενίσοβαν (σ.σ.: προϊστορικό είδος ανθρώπων συγγενικό των Νεάντερταλ) από εμάς, μπαίνουν στα πανεπιστήμια, αν τους δοθεί η ευκαιρία. Ομως, δεν είναι πολλοί αυτοί που το καταφέρνουν επειδή ζουν σε φτώχεια. Η καλύτερη πρόγνωση για την εμφάνιση άνοιας είναι ο τόπος γέννησης και ο πιο σημαντικός παράγοντας για το αν θα έρθει νωρίτερα ή αργότερα είναι αν γεννήθηκες σε πλούσια ή φτωχή οικογένεια. Οι Αβορίγινες εμφανίζουν άνοια 11 χρόνια νωρίτερα από τους υπόλοιπους Αυστραλούς και πεθαίνουν και νωρίτερα.

Πόσο μέρος του ανθρώπινου εγκεφάλου έχει χαρτογραφηθεί;

Στον αρουραίο και τον ποντικό, που μελετάμε εδώ και 40 χρόνια, έχουμε κάπως ικανοποιητική αντίληψη. Στον ανθρώπινο εγκέφαλο έχουμε κάνει καλή δουλειά στο στέλεχος του εγκεφάλου, όχι στο φλοιό. Δεν είναι ανεξερεύνητο, έχουμε τους χάρτες, αλλά δεν είμαστε σίγουροι πού είναι τα σύνορα. Οι ανατομικοί χάρτες βελτιώνονται διαρκώς, αλλά η σημαντική δουλειά είναι να βρεις τι κάνουν λειτουργικά οι διάφορες περιοχές, ώστε να βοηθήσουμε στη θεραπεία ασθενειών, όπως η επιληψία και το Αλτσχάιμερ.

«Η άσκηση, ασπίδα για την άνοια»

Υπάρχει πρόοδος στην αντιμετώπιση νευροεκφυλιστικών παθήσεων όπως η άνοια;

Η νευροεπιστήμη δεν έχει βρει την ίαση, αλλά έχει βρει πώς να καθυστερήσει την εμφάνισή της. Αυτά που βοηθούν είναι το περπάτημα, το τρέξιμο, η κωπηλασία, το κολύμπι και το ποδήλατο. Δηλαδή η αεροβική άσκηση. Εμείς οι νευροεπιστήμονες χρωστάμε πολλά στους καρδιολόγους, διότι έδωσαν έμφαση στην αερόμπικ για την καρδιά και αυτό βοηθάει στον εγκέφαλο. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι, όπως ο έλεγχος του διαβήτη, της χοληστερίνης, η διακοπή του καπνίσματος και της υψηλής κατανάλωσης αλκοόλ, η καλή διατροφή, αλλά και οτιδήποτε πληγώνει το κεφάλι κυριολεκτικά. Οι πυγμάχοι, για παράδειγμα, έχουν αυξημένο κίνδυνο, υπάρχει επιστημονική ονομασία για την άνοια των πυγμάχων (dementiapugilistica). Επίσης επιβαρυντικά λειτουργούν η ρύπανση του περιβάλλοντος, αλλά και οι ευρύτερες συνθήκες ζωής. Αν μια έγκυος εμφανίσει διαβήτη της κύησης, θα είναι σε θέση να τον ελέγξει, αν έχει οικονομική δυνατότητα και πρόσβαση στην κατάλληλη περίθαλψη. Πάντως, αν και ο κόσμος πιστεύει ότι στην εποχή μας υπάρχει αύξηση των περιστατικών άνοιας σε σχέση με παλαιότερα, δεν ισχύει. Απλά ζούμε πιο πολλά χρόνια. Με το γήρας συρρικνώνεται ο εγκέφαλος. Ενας στους 2 περίπου μετά την ηλικία των 85 είναι σε άνοια ή αρχές άνοιας.

«Δεν πιστεύω ότι τα ρομπότ θα αποκτήσουν συναισθήματα»

Πιστεύετε ότι θα έρθει η στιγμή που τα ρομπότ θα έχουν εγκέφαλο και συναισθήματα;

Οσο και αν πιστεύω στην ύλη, εντούτοις αυτό που λένε οι επιστήμονες της ρομποτικής ότι μια μέρα τα ρομπότ θα έχουν συναισθήματα δεν το βλέπω. Μέχρι στιγμής δεν έχω δει κανένα Macintosh να ερωτεύεται έναν IBM, ούτε καν έναν άλλο Macintosh! Υπάρχει κάτι στα ζώα που λέγεται συνείδηση. Τα ρομπότ, όσο πολύπλοκα και αν είναι, δεν έχουν αυτό που ακόμα και ένας ποντικός νιώθει προς το παιδί του. Ο χιμπατζής, που δεν έχει διαφορά με τον άνθρωπο στην εγκεφαλική δομή, μόνο στο μέγεθος, ξέρει ποιος είναι. Αν του βάλεις ένα τσιρότο και το δει στον καθρέφτη, θα το βγάλει.

«Ερωτευόμαστε με τον εγκέφαλο»

Θυμάμαι ήταν του Αγίου Βαλεντίνου όταν πήγα να αγοράσω μια κάρτα για τη φίλη μου. Βρήκα καμιά 300αριά κάρτες, όλες με κόκκινες καρδιές, καμία με τον εγκέφαλο. Εγραψα, λοιπόν, ένα άρθρο «Λατρεία μου, σε αγαπώ από τα βάθη του εγκεφάλου μου». Μια δημοσιογράφος στη Μελβούρνη το διάβασε και μου τηλεφώνησε: «Ισχυρίζεστε δηλαδή ότι ο έρωτας δεν έχει τίποτα να κάνει με την καρδιά;». Της απάντησα πως αν σε μια μεταμόσχευση πάρω τη δική της καρδιά, δεν πρόκειται να ερωτευτώ τον άνδρα της. «Τι κρίμα», μου λέει, «και είναι τόσο καλός άνθρωπος!». Αν αναρωτιέσαι πού βρίσκεται ο νους, η «ψυχή» που έλεγαν κάποτε, αν και κανένας ακαδημαϊκός ψυχολόγος από το ’30 και μετά δεν χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη, αν είχες αμφιβολία από πού πηγάζει το συναίσθημα, να μην έχεις. Είναι όλα στον εγκέφαλο.

Πηγές : www.briefingnews.gr

www.ellines.com

 




Τα τοπωνύμια έχουν τη δική τους ιστορία… Από πού πήραν τα ονόματά τους οι νομοί της Πελοποννήσου;

Δεν ξέρουμε πόσοι από εσάς σκέφτεστε από πού έχουν πάρει τα ονόματά τους οι πόλεις, οι περιοχές, οι οδοί κ.λπ. που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας. Σε κάθε περίπτωση η μελέτη της καταγωγής των ονομάτων αυτών είναι μία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ενασχόληση, γιατί τα τοπωνύμια έχουν τη δική τους ιστορία…

Σας παρουσιάζουμε στη συνέχεια ένα εμπεριστατωμένο άρθρο (όπως μας φάνηκε τουλάχιστον…) για την προέλευση των ονομάτων των νομών της Πελοποννήσου, που βεβαίως σε μία χώρα με τη μακραίωνη ιστορία της Ελλάδας, δε θα μπορούσαν παρά να προέρχονται από την αρχαιότητα…


ΑΧΑΪΑ

Το όνομά της το πήρε από τη φυλή των Αχαιών που αποτέλεσαν μία από τις τέσσερις φυλές του Αρχαίου Ελλαδικού χώρου. Κατάγονταν από την Κεντρική Μακεδονία, ενώ με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να κατηφορίζουν προς την Θεσσαλία και στην συνέχεια στην Πελοπόννησο.

 

ΚΟΡΙΝΘΙΑ

Προέρχεται από το «Κόρη» και «Άνθος» που χαρακτηρίζει μία κοπέλα που έμοιαζε με άνθος. Το όνομα χαρακτηρίζει την ευρύτερη περιοχή της Κορίνθου.

 

ΗΛΕΙΑ

Προέρχεται από τη φυλή των Ηλείων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή από την Αιτωλία. Συμμάχησαν με τους Δωριείς και υπέταξαν παλαιές φυλές στην περιοχή. Πρώτος βασιλιάς τους ήταν ο Όξυλος, ο οποίος ίδρυσε και τους Ολυμπιακούς Αγώνες !

 

ΑΡΚΑΔΙΑ

Το όνομά της προέρχεται από τους Αρκάδες, ένα φύλο πελασγικής καταγωγής. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η Αρκαδία προέρχεται από τη λέξη άρκτος ή αρκούδα τη λέξη που παρουσιάζει τη μητέρα του Αρκάδου που μεταμορφώθηκε σε αρκούδα. Η δεύτερη εκδοχή προέρχεται από τις λέξεις «Αρκ» ή «Αργώ» και «Δίας» που σημαίνει σκάφος του Διός. Μία τρίτη εκδοχή υποστηρίζει πως το όνομα προέρχεται από τη λέξη «αρκάς» που σημαίνει αυτόχθων. Και τέλος μία τέταρτη εκδοχή υποστηρίζει πως το όνομα προέρχεται από τη ρίζα «αρκ» και «αλκ» από όπου παράγονται τα ρήματα αραρίσκω: αρμόζω, αρήγω: βοηθώ, αλκέω: απομακρύνω.

 

ΑΡΓΟΛΙΔΑ

Χαρακτηρίζει την ευρύτερη περιοχή του Άργους. Το όνομά της οφείλεται στις λέξεις «Αγρός» και «Άργος» όπου σύμφωνα με τον Παυσανία σημαίνει Κάμπος.

 

ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Το όνομα προέρχεται από την πόλη της Αρχαίας Μεσσήνης που κατοικήθηκε από Θηβαίους τον 3ο αιώνα π.Χ. Στην ουσία το όνομα του νομού χαρακτηρίζει την ευρύτερη περιοχή της Μεσσήνης. Στην ελληνική μυθολογία η Μεσσήνη ήταν κόρη του Τρίοπα, γιου του Φόρβαντα από το Άργος.

 

ΛΑΚΩΝΙΑ

Το όνομα προέρχεται από τις λέξεις «λας» που σημαίνει λίθος και «δαίμων» που σημαίνει θεός, σεβαστός. Το όνομα σημαίνει για κάποιο θείο κωνικό λίθο και η αναφορά γίνεται για την κορυφή του Ταϋγέτου που λατρεύτηκε από τους αρχαίους. Επομένως το όνομα του νομού χαρακτηρίζει την κορυφή του Ταϋγέτου που ακόμη και σήμερα είναι σε σχήμα κώνου.

Πηγή : Μαθαίνοντας την Πελοπόννησο




Πληρωμένο εξ ολοκλήρου με ένα ποτήρι γάλα : μία συγκινητική ιστορία

Η ιστορία που ακολουθεί αφορά τον δρ. Χάουαρντ Κέλι, φημισμένο Αμερικανό γυναικολόγο του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Τη βρήκαμε να αναπαράγεται σε πολλές ιστοσελίδες και αναρτήσεις στο διαδίκτυο και είναι σίγουρα μία συγκινητική, διδακτική και κυρίως ανθρώπινη ιστορία. Αν και στη βάση της είναι αληθινή, σύμφωνα με την έρευνα που κάναμε, σε κάποια σημεία της έχει «ενέσεις δραματικότητας», για να καταστεί ακόμα πιο ενδιαφέρουσα (π.χ. ο δρ. Κέλι δεν υπήρξε ποτέ φτωχός, πιθανώς βρέθηκε να περιπλανάται διψασμένος στην περιοχή που αναφέρεται στην ιστορία λόγω του ανήσυχου πνεύματός του και της αγάπης του για τη φύση). Ωστόσο, όπως έχουμε αναφέρει ξανά στο παρελθόν, αυτές οι «τεχνικές» λεπτομέρειες, μικρή σημασία έχουν. Σημασία έχει η ουσία και το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας, που άλλωστε βασίζεται πράγματι σε αληθινά γεγονότα (μάλιστα, την ίδια εξυπηρέτηση ο δρ. Κέλι φέρεται να έκανε και σε άλλους ασθενείς του κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του):


Φτωχό αγόρι: Η ιστορία που συγκινεί

Μία απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε όταν ένα φτωχό αγόρι χτύπησε την πόρτα για να ζητήσει φαγητό. Πιο συγκεκριμένα, μια μέρα, ένα φτωχό μικρό αγόρι που πουλούσε αγαθά από πόρτα σε πόρτα για να πληρώσει τα δίδακτρα για το σχολείο του, πείνασε.

Έψαξε τις τσέπες του, αλλά ανακάλυψε ότι τα χρήματα που είχε μαζέψει, δεν έφταναν για να αγοράσει κάτι για να φάει.

Έτσι αποφάσισε ότι στο επόμενο σπίτι που θα χτυπήσει την πόρτα θα ζητήσει από αυτόν που θα την ανοίξει λίγο φαγητό.

Περπάτησε λίγο ακόμη μέχρι που βρέθηκε μπροστά σε ένα μικρό σπιτάκι. Χτύπησε διστακτικά την πόρτα και περίμενε μέχρι που την άνοιξε μια όμορφη νεαρή γυναίκα. Ο μικρός τα έχασε. Αντί για φαγητό ντράπηκε και της ζήτησε ένα ποτήρι νερό.

Η κοπέλα τον είδε και κατάλαβε ότι θα ήταν πεινασμένος. Πήγε μέσα και όταν επέστρεψε του έφερε ένα μεγάλο ποτήρι γάλα.

Το αγόρι το ήπιε αργά και στη συνέχεια τη ρώτησε: «Πόσο σας χρωστάω;».

«Δεν μου χρωστάς τίποτα», του απάντησε εκείνη: «Η μητέρα μου, μου έχει διδάξει να μην αποδέχομαι ποτέ πληρωμή για μια πράξη καλοσύνης».

 

Η συγκίνηση του μικρού παιδιού

Ο μικρός συγκινημένος την ευχαρίστησε και συνέχισε το δρόμο του.

Όταν ο μικρός Χάουαρντ Κέλι έφυγε από εκείνο το σπίτι, όχι μόνο αισθάνονταν ισχυρότερος σωματικά, αλλά ένιωθε και πολύ μεγαλύτερη πίστη στον άνθρωπο.

Λίγο πριν χτυπήσει την πόρτα της άγνωστης γυναίκας ένιωθε έτοιμος να παρατήσει την προσπάθειά του να μαζέψει χρήματα για το σχολείο του. Είχε συναντήσει τόσους και τόσους ανθρώπους, χτυπώντας πόρτες, αλλά ελάχιστοι αγόραζαν αυτά που πουλούσε και κανείς τους δεν σκέφτηκε να του προσφέρει έστω ένα ποτήρι νερό.

Η ευγενική πράξη όμως εκείνης της άγνωστης γυναίκας τον βοήθησε να βρει το κουράγιο και να συνεχίσει την προσπάθεια.

Χρόνια αργότερα, η ίδια γυναίκα, είχε ένα πολύ σπάνιο πρόβλημα υγείας και βρίσκονταν σε κρίσιμη κατάσταση. Οι γιατροί της μικρής πόλης, αδυνατούσαν να βρουν τη λύση, για αυτό και την έστειλαν με το ασθενοφόρο στο σύγχρονο νοσοκομείο της κοντινής μεγάλης πόλης.

Στο νοσοκομείο κλήθηκε να την εξετάσει ο γιατρός Χάουαρντ Κέλι.

Όταν άκουσε το όνομα της πόλης από την οποία είχε έρθει η ασθενής με την σπάνια πάθηση, ένα περίεργο φως γέμισε τα μάτια του. Αμέσως σηκώθηκε και κατευθύνθηκε, φορώντας την ιατρική στολή προς το δωμάτιό της, για να την δει.

Την αναγνώρισε αμέσως. Την εξέτασε και επέστρεψε στο γραφείο του αποφασισμένος να κάνει ό,τι καλύτερό μπορεί για να σώσει τη ζωή της.

Από εκείνη την ημέρα και για πολλές μέρες ακόμη, έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην υπόθεσή της. Μετά από ένα μακρύ και δύσκολο αγώνα, η μάχη κερδήθηκε.

Ώσπου ήρθε η ώρα φεύγοντας η φτωχή γυναίκα να πληρώσει τα έξοδα του νοσοκομείου.

 

Τα έξοδα του νοσοκομείου και οι συμβουλές των γιατρών

Ο Δρ. Κέλι πριν σταλθεί το χαρτί στο δωμάτιο της γυναίκας ζήτησε πρώτα να το φέρουν σε αυτόν για να το εγκρίνει. Το κοίταξε και στη συνέχεια έγραψε κάτι πάνω του. Έπειτα το έβαλε σε ένα φάκελο και το έδωσε στο προσωπικό για να μεταφερθεί στο δωμάτιο της γυναίκας.

Η γυναίκα πήρε τον φάκελο στα χέρια της φοβισμένη. Ήξερε ότι το ποσό που θα έβλεπε ανοίγοντας τον φάκελο θα την ανάγκαζε να δουλεύει για όλη της τη ζωή για να μπορέσει να το αποπληρώσει.

Το άνοιξε, έβγαλε το χαρτί, το κοίταξε αλλά εκεί που θα έπρεπε να γράφει το πόσο με τα χρήματα που χρωστούσε, έγραφε κάτι άλλο.

«Πληρωμένο εξ ολοκλήρου με ένα ποτήρι γάλα». Από κάτω υπήρχε η υπογραφή του Δρ. Χάουαρντ Κέλι.

Δάκρυα χαράς πλημμύρισαν τα μάτια της, τη στιγμή που θυμήθηκε εκείνο το μικρό, πεινασμένο αγόρι που της είχε χτυπήσει την πόρτα.

Μοιραστείτε αυτή την ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα από την ζωή του Δρ. Χάουαρντ Κέλι (1858-1943). Μπορεί έτσι να διαδοθεί ένα όμορφο, θετικό μήνυμα. Ακόμη και μια ασήμαντη πράξη καλοσύνης μπορεί να γίνει αφορμή για κάτι πολύ μεγαλύτερο…

Πηγή : i-diakopes.gr




Οι μεγάλες στιγμές έρχονται ανύποπτα

Ο τίτλος του σημερινού μας δημοσιεύματος τα λέει όλα. Δεν πρόκειται βεβαίως για κάποιο αξίωμα ή μία απόλυτη αλήθεια. Οι μεγάλες στιγμές συχνά έρχονται μετά από κόπο, θυσίες και δουλειά. Ή μετά από σχεδιασμό και διαδικασίες. Υπάρχουν όμως και μεγάλες στιγμές που έρχονται σε ανύποπτο χρόνο, από εκεί που δεν το περιμένουμε και πραγματικά μπορεί να μας αλλάξουν τη ζωή. Είμαστε βέβαιοι ότι αν ο καθένας από εμάς σκεφτεί τη ζωή του διεξοδικά, θα βρει αρκετές τέτοιες…

Δε γνωρίζουμε αν η ακόλουθη ιστορία που θα σας παρουσιάσουμε είναι αληθινή ή όχι. Λίγη σημασία έχει. Η ουσία παραμένει ότι πράγματι, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα στη ζωή μας, που κάποιες φορές έρχονται αναπάντεχα και μας καθορίζουν.


Οι μεγάλες στιγμές έρχονται ανύποπτα

Ένας ταξιτζής διηγείται:

Έφτασα στη διεύθυνση που μου είχαν πει. Χτύπησα δύο φορές την κόρνα του αυτοκινήτου, τίποτα… Αποφάσισα να φτάσω μέχρι την πόρτα και χτύπησα. Άκουσα μια αδύναμη φωνή και μου άνοιξε μια κυρία ηλικιωμένη. Φορούσε ένα φόρεμα και ένα μεγάλο καπέλο με βέλο. Δίπλα της μια τσάντα νάιλον. Τα έπιπλα του σπιτιού ήταν καλυμμένα με σεντόνια. Στη γωνιά είδα ένα κουτί γεμάτο με φωτογραφίες και γυαλικά.

«Σε παρακαλώ θα μπορούσες να πας την τσάντα μέχρι το αυτοκίνητο;»

Πήρα την τσάντα, πιάστηκε από το χέρι μου και περπατήσαμε σιγά-σιγά μέχρι το ταξί. Μπήκαμε στο ταξί και μου έδωσε μια διεύθυνση. Ήταν η διεύθυνση ενός ασύλου. Μια κουρασμένη φωνή άρχισε να μου διηγείται πολύ αργά, πως είχε χάσει όλη της την οικογένεια, ήταν ολομόναχη και ο γιατρός της, της συνέστησε αυτό το άσυλο. Μου ζήτησε όμως διακριτικά να περάσουμε από το κέντρο της πόλης. Τις επόμενες δύο ώρες οδηγούσα μέσα στην πόλη. Μου έδειξε το κτήριο που εργαζόταν κάποτε, το σπίτι που έμενε νιόπαντρη με το σύζυγό της, μια αίθουσα χορού που πήγαινε όταν ήταν νέα. Πολλές φορές μου είπε να σταματήσω κάπου, κοίταζε κάτι δίχως να λέει το παραμικρό.

«Κουράστηκα», μου λέει κάποια στιγμή, «πάμε τώρα».

Φτάσαμε σε ένα σκοτεινό δρομάκι μπροστά σε ένα επίσης σκοτεινό κτήριο. Δύο νοσηλευτές βγήκαν έξω και ήρθαν προς το μέρος μας. Υπέθεσα ότι μας περίμεναν. Άνοιξα το πορτ μπαγκάζ, πήρα την τσάντα της και όταν πλησίασα την κυρία, την είχαν ήδη καθίσει στο αναπηρικό καροτσάκι.

«Πόσο σας οφείλω», με ρώτησε. «Τίποτα» της απαντάω και χωρίς να το σκεφτώ, έσκυψα και την αγκάλιασα. Με κράτησε σφιχτά.

«Ευχαριστώ, μου έδωσες μεγάλη χαρά, σου εξιστόρησα σχεδόν όλη τη ζωή μου», μου είπε.

Λίγο αργότερα η πόρτα του ασύλου έκλεισε και ένιωσα πως έκλεισε η πόρτα μιας ολόκληρης ζωής. Για το υπόλοιπο της μέρας μου, οδηγούσα και ήταν βέβαιο ότι δεν μπορούσα να μιλήσω. Συνειδητοποίησα πως αυτή η κούρσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό μου συνέβη τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω τελικά πως οι μεγαλύτερες στιγμές της ζωής μας, έρχονται εκεί που κανείς δεν τις περιμένει.

******

Ήταν η αφήγηση ενός ταξιτζή, για μια συνηθισμένη μέρα μιας συνηθισμένης κούρσας, που έμεινε και σημάδεψε τη ζωή του. Μια στιγμή που ανατρέπει την ισορροπία της ύπαρξής μας.




Η άγνωστη ιστορία του «θαύματος» της ινσουλίνης

Συχνά, μαθαίνουμε για την ανακάλυψη κάποιου νέου, «θαυματουργού» φαρμάκου που επιφέρει «επανάσταση» σε κάποιον κλάδο της ιατρικής. Κάποιες φορές αυτά τα φάρμακα όντως επιδρούν θετικά, άλλες αποδεικνύονται… φρούδες οι ελπίδες που δημιουργούν.

Η αλήθεια είναι ότι σκευάσματα που μεταβάλλουν την πορεία της ιατρικής επιστήμης και ανακουφίζουν ή σώζουν τις ζωές εκατομμυρίων ασθενών, παρασκευάζονται πολύ πιο σπάνια, συνήθως μία, ή το πολύ δύο φορές ανά είκοσι ή τριάντα χρόνια.

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε τη σχετικά άγνωστη ιστορία της ινσουλίνης, ένα ιατρικό θαύμα που επιτρέπει σε εκατομμύρια διαβητικούς ανά τον κόσμο να ζουν μία φυσιολογική ζωή.

Το «θαυματουργό» αυτό σκεύασμα, η ενέσιμη ινσουλίνη, απομονώθηκε για πρώτη φορά από Καναδούς ερευνητές το 1921.

Η ιστορία έχει κάπως έτσι :

Το αποπνικτικά θερμό καλοκαίρι του 1921 ο δρ. Φρέντερικ Μπάντινγκ και ο βοηθός του, Τσαρλς Μπεστ, πραγματοποιούσαν πειράματα σε διαβητικά σκυλιά, τα οποία ωστόσο δεν οδηγούσαν πουθενά. Μέχρι που έφτασαν στο σκυλί 92, ένα κίτρινο κόλεϊ. Αμέσως μετά την ένεση, πήδηξε από το τραπέζι και άρχισε να κουνάει την ουρά του.

Ο διευθυντής του εργαστηρίου όπου εργαζόταν ο δρ Μπάντινγκ, δρ Τζον Μακλέοντ, πέρασε εκείνο το καυτό καλοκαίρι κάνοντας διακοπές στη Σκωτία. Επιστρέφοντας στο εργαστήριο ανανεωμένος και με κέφι για δουλειά, ανέλαβε τα ηνία. Αυτό ο δρ Μπάντινγκ δεν του το συγχώρησε ποτέ. Η αντιπαλότητά τους κράτησε χρόνια.

Τα πειράματα που ακολούθησαν είχαν μεγάλη επιτυχία και δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά. Η διαδικασία εκχύλισης της ινσουλίνης ήταν χρονοβόρα και αναγκάσθηκαν να χρησιμοποιήσουν μεγάλες ποσότητες παγκρέατος εμβρύων βοών (fetal calf) με καλύτερα αποτελέσματα. Οι δυσκολίες εντοπίζονταν κυρίως στις ακαθαρσίες των εκχυλισμάτων που δημιουργούσαν πάντοτε έντονες αλλεργικές αντιδράσεις στα πειραματόζωα.

Στον καθαρισμό της ινσουλίνης ανεκτίμητη υπήρξε η συμβολή του βιοχημικού Τζέιμς Κόλιπ. Τα πειράματα σε ανθρώπους άρχισαν τον Ιανουάριο του 1922. Χορήγησαν ινσουλίνη στον 14χρονο διαβητικό Λένι Τόμπσον, που βρισκόταν σε κώμα στο Γενικό Νοσοκομείο του Τορόντο, αλλά επειδή η ινσουλίνη δεν ήταν πολύ καθαρή προκάλεσε έντονα αλλεργικά φαινόμενα στον ασθενή. Ο Κόλιπ εργάστηκε νυχθημερόν επί 12 ημέρες για να καθαρίσει την ινσουλίνη και η χορήγηση της επόμενης δόσης υπήρξε εξαιρετικά επιτυχής, χωρίς παρενέργειες και ρύθμισε πολύ καλά το σακχάρο του Λένι. Η γλυκόζη στο αίμα του νεαρού ασθενή από τα 520 mg/dL μειώθηκε στα 120 mg/dL. O Λένι υπήρξε ο πρώτος ασθενής με νεανικό διαβήτη που επιβίωσε χάρις στην ινσουλίνη και έζησε μια φυσιολογική ζωή μέχρι τα 27 του χρόνια, οπότε πέθανε από άλλα αίτια (πνευμονία).

Το καλοκαίρι πλέον και μετά από πειράματα σε άλλα ζώα, στους ίδιους τους τους εαυτούς και φίλους τους, είχε έρθει η στιγμή να δοκιμαστεί η ινσουλίνη και σε πραγματικά συνθήκες.

Ιούνιος 1922. Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Τορόντο, Καναδάς. Σε ένα θάλαμο 50 παιδιά σε διαβητικό κώμα, με τους απελπισμένους γονείς δίπλα τους, περιμένουν απλά το θλιβερό τέλος. Εκείνη την εποχή η διάγνωση νεανικού διαβήτη ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη του ασθενούς και κάθε θεραπευτική αγωγή που θα παρέτεινε τη ζωή του θα ισοδυναμούσε με ιατρικό θαύμα.

Πριν φθάσουν στο τελευταίο παιδί, το πρώτο ανακτά τις αισθήσεις του και συνέρχεται. Μια ιστορική στιγμή για την ανθρωπότητα. Χωρίς να διεκδικήσουν καμία πατέντα, χάρισαν την νέα θεραπεία συμβολικά έναντι ενός δολαρίου στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αν και η ινσουλίνη δεν θεραπεύει εντελώς τον διαβήτη, αποτελεί μέχρι και σήμερα μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις στον χώρο της ιατρικής, καθώς εδώ και έναν αιώνα χάρη σε αυτή, οι διαβητικοί μπορούν να ζουν μια φυσιολογική ζωή, ενώ παρατείνεται σημαντικά το προσδόκιμο ζωής τους. Πριν από την ανακάλυψη της ινσουλίνης οι άνθρωποι που εμφάνιζαν συμπτώματα διαβήτη έπεφταν σε κώμα και ήταν καταδικασμένοι να καταλήξουν μέσα σε μερικούς μήνες. Όμως, από το 1922 και μετά, η ένεση της ινσουλίνης τους σώζει την ζωή. Μάλιστα όσοι πάσχουν από τον λεγόμενο ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη (τύπου 1), την έχουν  ανάγκη σε καθημερινή βάση. Η χορήγηση  ινσουλίνης, εξασφαλίζει μια φυσιολογική ζωή στους πάσχοντες, αφού τους επιτρέπει να ασχολούνται  με οποιαδήποτε δραστηριότητα, όπως οι μη διαβητικοί.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου, ημέρα της γέννησης του Καναδού ερευνητή Φρέντερικ Μπάντινγκ.

Πηγές : fractalart.gr

kathimerini.gr

protothema.gr




Κατάθεση ετήσιων δικαιολογητικών ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Όπως κάθε χρόνο, το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ αποστέλλει επιστολή στην οποία σας ζητά την αποστολή των απαραίτητων δικαιολογητικών για τη συνέχιση καταβολής της επικουρικής σας σύνταξης.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουμε, αρχικά απεστάλη αυτή η επιστολή ηλεκτρονικά σε όσους συναδέλφους είχαν δώσει τα στοιχεία του email τους στο Ταμείο. Τις επόμενες ημέρες το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ θα αποστείλει την επιστολή και ταχυδρομικά σε ΟΛΟΥΣ ανεξαιρέτως τους συναδέλφους (και σε αυτούς που την έλαβαν ηλεκτρονικά).

ΑΠΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 2022 (πατήστε εδώ)

ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ 2022 (πατήστε εδώ)

Όπως έγινε τα δύο τελευταία χρόνια το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ σας ζητά μόνο την επισυναπτόμενη στην επιστολή υπεύθυνη δήλωση με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής από αρμόδια Δημόσια Αρχή (Αστυνομική Αρχή ή ΚΕΠ) ή ηλεκτρονικά μέσω της ιστοσελίδας www.gov.gr.

Οι συνάδελφοι που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν υπεύθυνη δήλωση μέσω του gov.gr θα συμπληρώσουν στο κείμενο της υπεύθυνης δήλωσης το εξής κείμενο :


Α. Πρώτη Περίπτωση, ΑΝ ΕΡΓΑΖΕΣΤΕ συμπληρώνετε την κάτωθι παράγραφο :

«ΠΑΡΕΧΩ εργασία-απασχόληση (ή αυτοαπασχολούμαι ή ασκώ ελεύθερο επάγγελμα) με οποιουδήποτε είδους σύμβαση, σε οποιοδήποτε εργοδότη.

Χρονικό διάστημα εργασίας η αυτοαπασχόλησης ή άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος κ.λπ.:

Από…………………………………..έως….…………………………………………»


ή


Β. Δεύτερη Περίπτωση, ΑΝ ΔΕΝ ΕΡΓΑΖΕΣΤΕ συμπληρώνετε την κάτωθι παράγραφο:

«ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΩ εργασία-απασχόληση (δεν αυτοαπασχολούμαι, δεν ασκώ ελεύθερο επάγγελμα), με οποιουδήποτε είδους σύμβαση, σε οποιοδήποτε εργοδότη.»


Μετά τη θεώρηση του γνησίου της υπογραφής σας ή την υπεύθυνη δήλωση μέσω του gov.gr, μπορείτε να αποστείλετε το δικαιολογητικό είτε ταχυδρομικά (Ευπόλιδος 8, 10551 Αθήνα), είτε στο FAX (2103248004), είτε στο email (info@tapiltat.gr), το αργότερο μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2023.

Παρά το γεγονός ότι έχετε ακόμα χρόνο στη διάθεσή σας μέχρι τη λήξη της προθεσμίας, σας προτρέπουμε να προβείτε άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες και την αποστολή του δικαιολογητικού, προκειμένου να μην το αμελήσετε σε μεταγενέστερο χρόνο και υποστείτε ως συνέπεια τη διακοπή της σύνταξής σας.