1

Επισκεφθήκαμε το ιδιαίτερο, πλωτό Μουσείο ΕΛΛΑΣ ΛΙΜΠΕΡΤΥ που αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης, ελληνικής, ναυτιλιακής ιστορίας

Η Επιτροπή Πολιτισμού Ιονικής, συνεχίζοντας τις πολύ ενδιαφέρουσες δραστηριότητές της, πραγματοποίησε δωρεάν επίσκεψη και ξενάγηση στο πλωτό μουσείο ΕΛΛΑΣ ΛΙΜΠΕΡΤΥ στον Πειραιά, την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου.

Ήταν μία ξεχωριστή επίσκεψη σε ένα ιδιαίτερο, ιστορικό αξιοθέατο και όλοι οι συνάδελφοι που έδωσαν το παρών σίγουρα ανταμείφθηκαν για την επιλογή τους.

Την Τρίτη το πρωί, αφού συγκεντρωθήκαμε στον Πειραιά, επιβιβαστήκαμε στο πουλμανάκι που μας πήγε απ’ ευθείας στην προβλήτα ΣΙΛΟ (Πύλη Ε3), όπου είναι ελλιμενισμένο το «ΕΛΛΑΣ ΛΙΜΠΕΡΤΥ».

Εκεί μας περίμενε ο συνταξιούχος Πλοίαρχος του εμπορικού Ναυτικού και πρόεδρος του «Ομίλου Φίλων ΛΙΜΠΕΡΤΥ» κ. Ευάγγελος Κούζιλος, μαζί με τον υποπλοίαρχο για να ξεκινήσει η ξενάγηση, η οποία περιλάμβανε βόλτα στο κατάστρωμα, αλλά και στο εσωτερικό μέρος του πλοίου.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης είδαμε ντοκουμέντα και παρακολουθήσαμε video για όλη τη διαδρομή του πλοίου από τη δημιουργία του, για την ιστορία, αλλά και την εξέλιξή του. Είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε από κοντά παλιά όργανα που χρησιμοποιούσαν οι ναυτικοί και οι πλοίαρχοι, αλλά και σχετική έκθεση φωτογραφίας. Οι υπεύθυνοι του «ΟΜΙΛΟΥ ΦΙΛΩΝ ΛΙΜΠΕΡΤΥ» που διαχειρίζονται και λειτουργούν το Μουσείο, ήταν πάντα δίπλα μας για να απαντήσουν πρόθυμα στις ερωτήσεις και τις απορίες μας.

Τα συγκεκριμένα πλοία τύπου ΛΙΜΠΕΡΤΙ κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε χρόνο ρεκόρ, παίζοντας κι αυτά το ρόλο τους στη νίκη εναντίον του φασισμού. Μετά το Β’ Παγκόσμιο αρκετά από αυτά κατέληξαν σε Έλληνες εφοπλιστές, συμβάλλοντας στην παγκόσμια επέκταση της ελληνικής ναυτιλίας.

Από τα 2.720 πλοία που κατασκευάστηκαν, πλέον έχουν απομείνει μόνο τρία, εκ των οποίων τα δύο βρίσκονται στην Αμερική. Το ΕΛΛΑΣ ΛΙΜΠΕΡΤΙ είναι το μόνο που βρίσκεται στην Ευρώπη και έφτασε στην Ελλάδα το 2007 ως δωρεά της κυβέρνησης των ΗΠΑ χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες της πολιτείας και της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας. Το πλοίο έφθασε ρυμουλκούμενο στον Πειραιά τον Ιανουάριο του 2009 και περί το Μάιο άρχισαν εργασίες αποκατάστασης στην αρχική του μορφή, οι οποίες περατώθηκαν τον Ιούλιο του 2010.

ngg_shortcode_0_placeholder




Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η εθελοντική αιμοδοσία της Τράπεζας Αίματος της Ιονικής – Να γίνουμε όλοι αρωγοί – καθένας με όποιον τρόπο μπορεί – σε αυτή τη μείζονα προσπάθεια! (φωτογραφίες)

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Την Πέμπτη (8.12.22) η Τράπεζα Αίματος της Ιονικής διοργάνωσε την εθελοντική αιμοδοσία στα γραφεία της ΙΟΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, σε συνεργασία με την κινητή μονάδα του Γ.Ν.Α. Λαϊκού.

Ευχαριστούμε πραγματικά όλους όσους έδωσαν το παρών, αποδεικνύοντας στην πράξη το ενδιαφέρον και την αλληλεγγύη τους προς τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται αίμα.

Η αιμοδοσία της Τράπεζας Αίματος της Ιονικής είναι ένας μείζων θεσμός για το χώρο μας και παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες που υφίστανται, οφείλουμε να τον στηρίξουμε και να τον διαφυλάξουμε με κάθε τρόπο γιατί πραγματικά τον έχουμε όλοι ανάγκη!

Μιας και στην πραγματικότητα είμαστε ως επί το πλείστον Σύλλογοι Συνταξιούχων, όπως αντιλαμβάνεστε τα περιθώρια συμμετοχής των ίδιων των μελών μας για λόγους ηλικίας, υγείας κ.λπ.. είναι περιορισμένα.

Παρ’ όλα αυτά, η προσέλευση των συναδέλφων, αλλά και των συγγενών και φίλων τους υπήρξε ικανοποιητική.

· Ωστόσο, η δική μας επιδίωξη είναι ο θεσμός αυτός να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο. Για αυτό πλέον τονίζουμε προς όλους εσάς ότι ο καθένας από μας μόνος του και όλοι μαζί σαν χώρος, έχουμε την ευθύνη να ενεργοποιήσουμε τη νέα γενιά της Ιονικής! 

· Για τη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας της Τράπεζας Αίματος, σας ενημερώνουμε ότι στο εξής, αναγκαστικά, θα αυστηροποιηθούν οι διαδικασίες χορήγησης αίματος.

· Εξυπακούεται ότι οι αιμοδότες και οι οικογένειές τους έχουν προτεραιότητα στην κάλυψη των αναγκών αίματος

· Επειδή είναι πολλοί οι συνάδελφοι που απευθύνονται στο Σύλλογό μας για κάλυψη των αναγκών τους σε αίμα, είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε ότι όσοι λαμβάνουν μονάδες αίματος την Τράπεζα Αίματος της Ιονικής, θα πρέπει στην επόμενη αιμοδοσία που θα διοργανώνουμε να αναπληρώνουν τις ληφθείσες μονάδες με την αιμοδοσία των ιδίων ή κάποιου/κάποιων από το οικογενειακό ή φιλικό τους περιβάλλον.

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσετε ότι η επιτυχημένη λειτουργία της Τράπεζας Αίματος της Ιονικής δεν είναι αποκλειστικά υπόθεση της Επιτροπής Αιμοδοσίας, η οποία πραγματικά κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να υπάρξουν αποτελέσματα. Αντίθετα, είναι μία υπόθεση που μας αφορά ΟΛΟΥΣ και πρέπει να αντιληφθούμε ότι λόγω των προαναφερθέντων περιορισμών θα πρέπει να υπάρξει συστράτευση και ενεργοποίηση της των νέων μελών των οικογενειών μας! Σε διαφορετική περίπτωση, σταδιακά θα ατονήσει ο θεσμός της Τράπεζας Αίματος και αυτό θα είναι πραγματικά ένα τεράστιο πλήγμα για όλους τους Ιονικάριους!

Είναι χρέος όλων μας πλέον να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να ενεργοποιηθούμε και να συμμετάσχουμε μαζικά σε αυτήν την κοινή προσπάθεια. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας από εμάς, με όποιον τρόπο μπορεί  – κυρίως μέσω της εύρεσης αιμοδοτών από το στενό του περιβάλλον – θα πρέπει να γίνουμε αρωγοί στην Τράπεζα Αίματος της Ιονικής!

Μην ξεχνάτε ότι μπορείτε να δίνετε αίμα ανά πάσα στιγμή στα Κέντρα Αιμοδοσίας σε όλη την Ελλάδα :

Επειδή μάλιστα στις εθελοντικές αιμοδοσίες που διοργανώνουμε δεν μπορούν βεβαίως να ανταποκριθούν οι συνάδελφοι της περιφέρειας, σας έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι οι εθελοντές μας και όσοι έχουν τη δυνατότητα να δώσουν αίμα μπορούν να πηγαίνουν ανά πάσα στιγμή στα Κέντρα Αιμοδοσίας ανά την Ελλάδα που βρίσκονται στη λίστα (βλ. εδώ). Ο αιμοδότης δηλώνει απλά ότι το αίμα προσφέρεται για την Τράπεζα Αίματος της Ιονικής και συγκεκριμένα αναφέροντας τον αριθμό “13451” που είναι ουσιαστικά η ταυτότητά μας στο Εθνικό Μητρώο Αιμοδοσίας.

Σας καλούμε να αγκαλιάσετε αυτήν την προσπάθεια και να τη στηρίξετε έμπρακτα. Όλοι μαζί, με κάθε μέλος της οικογένειάς μας, παιδιά, εγγόνια, αδέλφια, να αυξήσουμε την οικογένεια των αιμοδοτών μας. 

ngg_shortcode_1_placeholder

 




Την Τετάρτη 7.12 απολαύσαμε μία υπέροχη μουσική βραδιά στη μνήμη του αξεπέραστου αρχάγγελου της Κρήτης, Νίκου Ξυλούρη!

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Η επιστροφή της Επιτροπής Πολιτισμού της Ιονικής στις συναυλίες ήταν πραγματικά ξεχωριστή, αφού το αφιέρωμα του Σταύρου Ξαρχάκου στον Νίκο Ξυλούρη (Τετάρτη 7.12.22 – Christmas Theater) μας χάρισε μοναδικές στιγμές!

Στην προαναγγελία αυτής της δραστηριότητάς μας σας είχαμε υποσχεθεί ένα «άχαστο» συναυλιακό αφιέρωμα του Σταύρου Ξαρχάκου στον αείμνηστο αρχάγγελο της Κρήτης, Νίκο Ξυλούρη. Και πραγματικά, η συναυλία αυτή ήταν ό,τι ακριβώς υποσχόταν και ακόμα περισσότερα!

Όσοι συνάδελφοι και φίλοι είχαμε την τύχη να δώσουμε το παρών σε αυτήν την ξεχωριστή εκδήλωση, απολαύσαμε σε ένα γεμάτο Christmas Theater υπό τη διεύθυνση και την επιμέλεια του Σταύρου Ξαρχάκου αγαπημένα και διαχρονικά τραγούδια από διάφορες φάσεις της πορείας του μεγάλου τραγουδιστή, τα οποία ξεσήκωσαν το κοινό, αφού παραμένουν μέχρι σήμερα αναλλοίωτα στο χρόνο και αγαπητά σε κάθε Έλληνα!

Στο β’ μέρος τη σκυτάλη πήρε ο σπουδαίος Ψαραντώνης (αδερφός του Νίκου Ξυλούρη), ο οποίος καταχειροκροτήθηκε από το κοινό και μας ταξίδεψε στα κρητικά μουσικά λημέρια, στα ρηζίτικα της Κρήτης, σε ένα πρόγραμμα που διήρκησε μια ώρα.

Η συναυλία έκλεισε με τον χαιρετισμό της Ουρανίας Ξυλούρη, συζύγου του Νίκου Ξυλούρη.

Το φινάλε δεν μπορούσε να μην ήταν αποθεωτικό, με το κοινό να χειροκροτεί όρθιο τους συντελεστές της συναυλίας. 

Παραμένετε συντονισμένοι στην ιστοσελίδα μας για να ακολουθείτε τις άκρως ενδιαφέρουσες δραστηριότητες της Επιτροπής Πολιτισμού της Ιονικής!




Το σερί των μοναδικών εμπειριών συνεχίστηκε και στις τελευταίες ημέρες της εκδρομής της Ιονικής σε Ισπανία-Γαλλία-Ιταλία (φωτογραφίες)

Μετά το πρωινό στο ξενοδοχείο μας, είχε έρθει η ώρα να αφήσουμε πίσω την Κόστα Μπράβα και τα Πυρηναία Όρη και να προχωρήσουμε προς τη γαλλική Προβηγκία. Διανύοντας μία απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων και περνώντας από τα γαλλοϊσπανικά σύνορα, απολαύσαμε τη γαλλική ριβιέρα με προορισμό τη Μασσαλία. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας, το πιο μεγάλο λιμάνι της και από τα πλέον σημαντικά της Μεσογείου και της Ευρώπης, με μακραίωνη ναυτιλιακή παράδοση που ξεκινά ήδη από την ίδρυσή της από Έλληνες Φωκαείς περίπου το 600 π.Χ..

Ξεναγηθήκαμε στην πολύ ενδιαφέρουσα αυτή πόλη, γνωστή για τον πολυπολιτισμικό της χαρακτήρα, περπατήσαμε στο παλιό λιμάνι, «χαθήκαμε» στην παλιά πόλη, επισκεφθήκαμε τα μαγαζιά και πήραμε τα αναμνηστικά μας μέχρι το απόγευμα, όταν και επιβιβαστήκαμε στο πούλμαν για να πάρουμε το δρόμο για την Αιξ Αν Προβάνς, μία αντιπροσωπευτική πόλη της Προβηγκίας, με το πολύ γραφικό της κέντρο και το πανέμορφο συντριβάνι που δεσπόζει στην κεντρική πλατεία της. Μάλιστα, το γεγονός ότι φτάσαμε απόγευμα, την ώρα που σουρούπωνε με αποτέλεσμα να την απολαύσουμε φωτισμένη, έδωσε έναν ιδιαίτερο τόνο στην επίσκεψή μας. Μετά τη βόλτα μας στην πόλη, πήραμε το δρόμο για το ξενοδοχείο όπου μετά από τη μεγάλη αυτή μέρα, μας περίμενε το δείπνο μας και εν συνεχεία ακολούθησε ξεκούραση, αφού την επόμενη μέρα θα είχαμε να διανύσουμε ξανά αρκετά χιλιόμετρα.

Το Σάββατο το πρωί πλέον, οι μέρες της εκδρομής μας έφταναν προς το τέλος τους. Μετά το πρωινό μας, πρώτος σταθμός μας ήταν οι Κάννες. Κάποτε ένα ασήμαντο ψαροχώρι, παραδοσιακός οικισμός στην Κυανή Ακτή, οχυρωμένος πάνω σε λόφο που όμως πλέον έχει μετατραπεί σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο κέντρο πολιτισμού! Το 1870 εμφανίστηκαν περιηγητές Άγγλοι ευγενείς με αποτέλεσμα τα επόμενα χρόνια αυτό το ψαροχώρι να προσελκύει  Άγγλους και Γάλλους αριστοκράτες, μέσω των οποίων έγιναν ευρέως γνωστές οι Κάννες και η Κυανή Ακτή. Στη συνέχεια χτίστηκε το παλάτι του φεστιβάλ κινηματογράφου και οι Κάννες  έγιναν η Μέκκα του κινηματογράφου και των κορυφαίων καλλιτεχνών του κόσμου.

Αφού περιηγηθήκαμε στην παλιά πόλη και βγάλαμε τις… απαραίτητες φωτογραφίες στο διάσημο κόκκινο χαλί μπροστά από το παλάτι του φεστιβάλ, αναχωρήσαμε από τις Κάννες και μέσα από μία πολύ παραλιακή όμορφη διαδρομή κατά μήκος της Κυανής Ακτής και της γαλλικής ριβιέρας, περάσαμε τα γαλλοϊταλικά σύνορα και διασχίσαμε ένα κομμάτι της ιταλική ριβιέρας για να φτάσουμε στη Γένοβα.

Η αλήθεια είναι ότι οι ιταλικές πόλεις υπερέχουν σε αρχιτεκτονική αξία από πολλές τις Ευρώπης και αυτό επιβεβαιώθηκε και στο σημαντικό αυτό ιταλικό λιμάνι, αφού… δεν ξέραμε τι να πρωτοθαυμάσουμε! Τα φανταστικά κτίρια διαφόρων τεχνοτροπιών, τις όμορφες πλατείες και τα συντριβάνια και βεβαίως όλα αυτά με το περιτύλιγμα της πολύ μεγάλης ιστορίας της πόλης αφού οι Γενοβέζοι ήταν σπουδαίοι θαλασσοπόροι και κυρίαρχοι της Μεσογείου για αιώνες (μαζί με τους Βενετούς). Ένα πανέμορφο λιμάνι, με σύμβολο μία καραβέλα – το πλοίο-σύμβολο με το οποίο οι Γενοβέζοι κυριαρχούσαν στις θάλασσες. Το ιστορικό της κέντρο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, τα δρομάκια της είναι γεμάτα ζωή και συνολικά είναι μία ζωντανή πόλη που έχει να δώσει πολλά στον επισκέπτη.

Δεν παραλείψαμε βεβαίως να ρωτήσουμε και να βρούμε την πλατεία Ματεότι. Ήταν τιμή μας που επισκεφθήκαμε το σημείο που έδωσε τη ζωή του στα 22 του χρόνια ο Έλληνας φοιτητής από την Κέρκυρα Κώστας Γιωργάκης. Αυτοπυρπολούμενος για την ελευθερία και τη Δημοκρατία της πατρίδας μας ενάντια στη χούντα. Η τιμητική πλακέτα που βρίσκεται στην πλατεία αναφέρει (μετάφραση) : «Στον νέο Έλληνα Κωνσταντίνο Γεωργάκη που θυσίασε τα 22 του χρόνια για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία του τόπου του. Όλοι οι Ελεύθεροι Άνθρωποι ανατριχιάζουν με την Ηρωική του χειρονομία. Η Ελεύθερη Ελλάδα θα τον θυμάται πάντα». Αργά το απόγευμα πλέον πήραμε το δρόμο για την Πιατσέντζα όπου και διανυκτερεύσαμε.

Την Κυριακή πλέον θα παίρναμε το δρόμο της επιστροφής. Μετά το πρωινό μας ξεκινήσαμε με προορισμό την Αγκώνα. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε στο πρόγραμμά μας, περνώντας έξω από την Μπολόνια και καθώς μας το επέτρεπε ο χρόνος, ο υπεύθυνος της εκδρομής ουσιαστικά μας «έκανε δώρο» μία επίσκεψη στη φανταστική Μπολόνια. Και τον ευχαριστούμε ιδιαιτέρως γιατί πράγματι μείναμε εκστασιασμένοι! Όσα αναφέραμε προηγουμένως για τη σπουδαία αρχιτεκτονική των ιταλικών πόλεων επιβεβαιώθηκαν και με το παραπάνω! Κτίρια-κοσμήματα που μετρούν πάνω από 5-6 αιώνες, υπέροχες, μεγάλες πλατείες, πανέμορφα συντριβάνια, πλακόστρωτοι δρόμοι με ψηφιδωτά και βεβαίως οι… καμάρες. Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι οι δρόμοι της πόλης έχουν καμάρες και με αυτόν τον τρόπο προστατεύεται ο κόσμος σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Επιπλέον, πρόκειται για μία πόλη γεμάτη ζωή αφού σημαντικό μέρος του πληθυσμού της αποτελείται από τους φοιτητές του γνωστού πανεπιστημίου της Μπολόνια. Χωρίς υπερβολή, ήταν μία από τις πιο όμορφες πόλεις που έχουμε επισκεφθεί στις εκδρομές όλα αυτά τα χρόνια.

Μετά από την επίσκεψή μας στην υπέροχη Μπολόνια, συνεχίσαμε για την Αγκώνα. Μετά τους απαραίτητους ελέγχους επιβιβαστήκαμε στο πλοίο και αφού τακτοποιηθήκαμε στις καμπίνες, απολαύσαμε το δείπνο μας στο εστιατόριο του πλοίου. Και ενώ για άλλους σε αυτό το σημείο θα τελείωνε η μέρα, το δικό μας πρόγραμμα έλεγε διασκέδαση! Τη σκυτάλη πήρε το αηδόνι της Ιονικής, ο συνάδελφος Πλούταρχος Κούσουλας και παρά το γεγονός ότι ήμασταν εν πλω, για μία ακόμα φορά μας ανέβασε στα ουράνια, αφού δε σταμάτησε παρά μετά από 5 ώρες συνεχούς τραγουδιού, χορού και γλεντιού! Όλοι οι συνάδέλφοι διασκεδάσαμε με την ψυχή μας και πολλοί συνεχίσαμε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Το πρωί το πλοίο μας έφτανε πλέον στην Ηγουμενίτσα και συγκινημένοι, αλλά χαρούμενοι για την κοινή μας εμπειρία αποχαιρετίσαμε τους συναδέλφους της βορείου Ελλάδος, πριν να συνεχίσουμε για την την Πάτρα. Μετά την άφιξή μας στην πρωτεύουσα της Αχαΐας επιβιβαστήκαμε στο πούλμαν, όπου βεβαίως δεν έλειψαν η καλή διάθεση, οι ιστορίες, τα ανέκδοτα κ.λπ., που έκαναν ευχάριστη τη διαδρομή μας μέχρι την Αθήνα, όπου φτάσαμε νωρίς το βράδυ.

Ήταν πραγματικά μία υπέροχη εκδρομή, από τις καλύτερες που έχουμε πραγματοποιήσει όλα αυτά τα χρόνια. Όλοι οι συμμετέχοντες τη χαρήκαμε με την ψυχή μας και σίγουρα σε αυτό συνετέλεσε και η αποχή λόγω covid που είχε δημιουργήσει σε όλους μας μία γλυκιά προσμονή για να βρεθούμε ξανά όλοι μαζί. Η πρώτη μας εκδρομή στο εξωτερικό μετά από τρία χρόνια έφτασε στο τέλος της, αλλά αποδείχθηκε ότι άξιζε η αναμονή, αφού μας γέμισε με υπέροχες εμπειρίες και αξέχαστες αναμνήσεις. Και βεβαίως, επειδή είδαμε ότι το ενδιαφέρον ήταν τεράστιο, όπως σας έχουμε υποσχεθεί, να αναμένετε την ανακοίνωση και νέας εκδρομής στο εξωτερικό εντός του χειμώνα, ώστε να συμμετάσχουν και αρκετοί από τους συναδέλφους που δεν είχαν την ευκαιρία να έρθουν μαζί μας αυτή τη φορά.




Το Μουσείο Νταλί αποτέλεσε μία ακόμα ανεπανάληπτη εμπειρία στην εκδρομή μας (φωτογραφίες)

Σαλβαδόρ Νταλί.

Αν η χθεσινή μέρα της εκδρομής μας είχε όνομα, αυτό θα ήταν σίγουρα του τεράστιου αυτού καλλιτέχνη, αφού στο μεγαλύτερο μέρος της ήταν αφιερωμένη στο Μουσείο Νταλί, στη γενέτειρά του περιοχή του Φιγκέρες.

Ξεκινώντας τη μέρα μας και αφού πήραμε το πλούσιο πρωινό μας από το ξενοδοχείο, κατευθυνθήκαμε προς την πόλη του Φιγκέρες, όπου βρίσκεται το Μουσείο Νταλί. Ο Σαλβαδόρ Νταλί δε χρειάζεται πολλές συστάσεις. Γεννήθηκε στο Φιγκέρες και μετά από μία μακρά καλλιτεχνική και προσωπική πορεία, κατέληξε πάλι εκεί. Πριν πεθάνει όμως, άφησε πίσω του μία τεράστια κληρονομιά, αφού είναι αδιαμφισβήτητα μία από τις κορυφαίες σύγχρονες καλλιτεχνικές προσωπικότητες. Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος που με τις ιδιορρυθμίες και τις επιλογές του μπορεί  να προκάλεσε σε μεγάλο βαθμό την κοινωνία, αλλά το έργο του άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του σε ολόκληρη την ανθρωπότητα και επηρέασε γενιές και γενιές καλλιτεχνών.

Σίγουρα τον σημάδεψαν τα παιδικά του χρόνια, ο αυταρχικός πατέρας και το οικογενειακό του περιβάλλον, αλλά και μία εικόνα που αποτυπώνεται ως κυρίως θέμα ή στο φόντο σε πολλά έργα του, ενός πεθαμένου αλόγου που το έχουν κατακλύσει τα έντομα, την οποία είδε σε μικρή ηλικία και δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό του. Η πολυτάραχη ζωή του καθορίστηκε ουσιαστικά στο τέλος από την Γκαλά, τη γυναίκα ενός Γάλλου διανοούμενου που ο Νταλί τη γοήτευσε και την πήρε μαζί του. Πάρα πολλά έργα του έχουν αφιερωθεί στη σύντροφο της ζωής του. Το Μουσείο είναι ουσιαστικά δικό του δημιούργημα, ενώ είναι ταριχευμένος μέσα σε αυτό, με την εντολή μετά από 200 έτη, αν και εφόσον υπάρχει νόμος που να το επιτρέπει, να πάρουν dna για κλωνοποίησή του.

Ήταν πράγματι ένα πολύ αξιόλογο θέαμα. Έγινε εκτενής ανάλυση των έργων από τον ξεναγό μας και βεβαίως όλοι μας εντυπωσιαστήκαμε από τα έργα του, είτε πίνακες ζωγραφικής είτε γλυπτά, που αποκαλύπτουν την ιδιοφυΐα του.

Από την πρώτη μέρα της γέννησής του μέχρι το τέλος (1904-1989) ήταν ένα ανήσυχο πνεύμα και τα εμπνευσμένα από τα βιώματά του έργα, μεγάλος μέρος των οποίων θαυμάσαμε στη χθεσινή μας επίσκεψη, πραγματικά μας άφησαν άφωνους.

Νωρίς πλέον το απόγευμα, αποχωρήσαμε από το Φιγκέρες για τη διπλανή κωμόπολη της Μπεσαλού, η οποία είναι και αυτή χτισμένη στους πρόποδες των Πυρηναίων. Πρόκειται για μία γραφική, οχυρωμένη κωμόπολη με μία χαρακτηριστική ρωμαϊκή γέφυρα, που προσφέρεται για χαλαρές και όμορφες βόλτες. Αφού περιηγηθήκαμε στα σοκάκια της και απολαύσαμε τον καφέ ή την μπύρα μας, πήραμε το δρόμο της επιστροφής προς το ξενοδοχείο μας στην Κόστα Μπράβα για δείπνο και ξεκούραση. Άλλωστε την επόμενη ημέρα θα αφήναμε πλέον πίσω μας την Καταλονία και θα παίρναμε το δρόμο προς τη γαλλική Προβηγκία…

Μουσείο Νταλί

Μπεσαλού




Βαρκελώνη, Γκαουντί και… Ιονική! Η περιήγησή μας στη μαγευτική πρωτεύουσα της Καταλονίας (φωτογραφίες)

Σε συνέχεια της περιγραφής των πρώτων ημερών της εκδρομής μας (βλ. εδώ), μετά το πρωινό μας στην πρωτεύουσα της Κυανής Ακτής ξεκινήσαμε με το πούλμαν με προορισμό τη μαγευτική πόλη της Βαρκελώνης. Μετά από μία μακρά διαδρομή μέσα από εναλλαγές τοπίων και πόλεων, περάσαμε τα γαλλοϊσπανικά σύνορα και φτάσαμε αργά το μεσημέρι στην πρωτεύουσα της Καταλονίας.

Η πρώτη μας προγραμματισμένη επίσκεψη ήταν στο φημισμένο πάρκο Γκουέλ – προστατευμένο και ανακηρυγμένο ως παγκόσμιο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς -, το οποίο προοριζόταν αρχικά για μία περιοχή πολυτελών κατοικιών και αναψυχής για ευκατάστατους Βαρκελωνέζους. Ο σχεδιασμός και η διαμόρφωση του χώρου ανατέθηκε στο διάσημο αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί από τον πλούσιο Καταλανό Γκουέλ.

Το σχέδιο τελικά έμεινε στη μέση, ωστόσο οι χώροι που πρόλαβαν να διαμορφωθούν συνθέτουν ένα θαυμάσιο αρχιτεκτονικό πάρκο που σήμερα έχει περιέλθει στα χέρια του Δήμου που το συντηρεί και το εκμεταλλεύεται. Στην επίσκεψή μας που κράτησε περίπου 1,5 ώρα, πραγματικά μας κατέπληξαν και μας ενθουσίασαν τα φανταστικά έργα του Γκαουντί που δικαίως θεωρείται παγκοσμίως ιδιοφυΐα. Άλλωστε ο Γκαουντί έχει σημαδέψει την πόλη της Βαρκελώνης, αφού τόσο η παλιά όσο κα η σύγχρονη Βαρκελώνη φέρουν τη σφραγίδα του και σε κάθε σημείο της πρωτεύουσας της Καταλονίας υπάρχει κάτι που να τον θυμίζει. Οι ιδιαίτερες τεχνοτροπίες του και τα μοναδικά σχέδια που κυριολεκτικά δεν υπάρχουν αντίστοιχα πουθενά αλλού στον κόσμο, είναι τα πραγματικά αξιοθέατα της πανέμορφης αυτής πόλης.

Επειδή πλέον βρισκόμασταν ήδη αρκετές ώρες στο δρόμο, ήταν η πλέον κατάλληλη στιγμή να κατευθυνθούμε προς το ξενοδοχείο μας, το οποίο βρισκόταν στο παραλιακό μέτωπο της Κόστα Μπράβα, έξω από τη Βαρκελώνη. Αφού τακτοποιηθήκαμε, πήραμε το υπέροχο δείπνο μας σε μπουφέ και ξεκουραστήκαμε γιατί την επόμενη, μας περίμενε μία ακόμα υπέροχη, αλλά και γεμάτη μέρα.

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στο σύνολό της στην πόλη της Βαρκελώνης. Μετά το πρωινό μας, κινήσαμε για τη Βαρκελώνη και ασφαλώς η πρώτη μας επίσκεψη δε θα μπορούσε να ήταν άλλη από την εκπληκτική Σαγράδα Φαμίλια – για πολλούς το σύμβολο της πρωτεύουσας της Καταλονίας. Η Σαγράδα Φαμίλια στην ουσία είναι ένας ανολοκλήρωτος ναός – αλλά τι ναός! Το έργο ξεκίνησε ο Γκαουντί πριν από 140 χρόνια και ουσιαστικά ήταν το μεγάλο όνειρο της ζωής του, το magnus opus του. Δυστυχώς όμως, κατά τη διάρκεια των εργασιών απεβίωσε και δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει. Παρ’ όλα αυτά, άφησε πίσω του τα σχέδια για την ολοκλήρως του ναού, που λόγω διαφόρων παραγόντων και δυσκολιών παραμένει ημιτελές μέχρι σήμερα. Τα έργα όμως συνεχίζονται και η πρόβλεψη ολοκλήρωσής τους είναι σε 4 χρόνια – δηλαδή το 2026, με έτος θεμελίων το 1882! Όταν πράγματι ολοκληρωθεί, θα είναι ο υψηλότερος ναός στον κόσμο και άλλωστε είναι ήδη ένας από τους πλέον επιβλητικούς και μοναδικούς ναούς του κόσμου!

Ο Γκαουντί είναι μία συγκλονιστική μορφή για τη Βαρκελώνη. Αφιέρωσε τη ζωή του στην πόλη, της ενέπνευσε το χαρακτήρα της, ενώ επειδή δεν είχε οικογένεια, ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με τις φιλανθρωπίες, ενώ διέθεσε όλη την περιουσία του προκειμένου να χτιστεί η Σαγράδα Φαμίλια, ως αρχιτέκτονας, αλλά και χρηματοδότης! Βεβαίως, μέσα στην πόλη δεσπόζουν κι άλλα έργα και κτίρια που είχε φιλοτεχνήσει και σχεδιάσει κατά παραγγελία πλουσίων Καταλανών, τα οποία σήμερα είναι στολίδια και σημεία αναφοράς της Βαρκελώνης, αλλά και παγκόσμια μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς.

Εν συνεχεία είχαμε ελεύθερο χρόνο να περιηγηθούμε στο λιμάνι και την παλιά πόλη της Βαρκελώνης, να κάνουμε τα ψώνια μας και να απολαύσουμε βεβαίως κάποια μικρογεύματα όπως τα παραδοσιακά ισπανικά τάπας.

Ένα σημείο που μας έκανε τρομερή εντύπωση ήταν οι απίστευτες Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις της Βαρκελώνης! Αυτές χτίστηκαν στην ουσία σε έναν εντελώς ανεκμετάλλευτο λόφο ο οποίος στα χρόνια πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες (1992) είχε εξελιχθεί σε χωματερή. Οι Καταλανοί, εκμεταλλευόμενοι και στο δαιδαλώδες δίκτυο γραμμών μετρό και χάρη στο σχεδιασμό και την προνοητικότητά τους, δημιούργησαν εκ του μηδενός φοβερές εγκαταστάσεις, διοργάνωσαν υπέροχους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά το κυριότερο για την πόλη και τους κατοίκους της, ενσωμάτωσαν τη χρήση τους στην καθημερινότητα των πολιτών μετά τους αγώνες. Οι εγκαταστάσεις αυτές αξιοποιούνται πλέον στο 100%, άλλες σαν αθλητικά κέντρα, άλλες σαν επαγγελματικοί χώροι, άλλες έχουν ενταχθεί στο πανεπιστήμιο κ.λπ. και είναι πλέον ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο της σύγχρονης Βαρκελώνης, αφού μπορεί ο επισκέπτης να θαυμάσει αμφιθεατρικά την πόλη, αλλά και τις ίδιες τις εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε άριστη κατάσταση. Περιττό να αναφέρουμε ότι μας έπιασε θλίψη κάνοντας τη σύγκριση με τις δικές μας ολυμπιακές εγκαταστάσεις που ρημάζουν στην πατρίδα μας, αφού δεν υπήρξε εξ αρχής σωστός σχεδιασμός, αλλά και ούτε μέριμνα έκτοτε… Άλλωστε, η Βαρκελώνη σε αυτόν τον τομέα είναι παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις ολυμπιακές πόλεις, αφού είναι η μοναδική που κατόρθωσε να αποκομίσει σημαντικά κέρδη από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, τα οποία συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Μιλήσαμε πριν για τη Σαγράδα Φαμίλια, το κτίριο-σύμβολο της Βαρκελώνης. Ωστόσο το καμάρι της πόλης, δεν είναι άλλο βέβαια από την ποδοσφαιρική της ομάδας της Μπαρτσελόνα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ένα άλλο σημείο που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών συναδέλφων ήταν το διάσημο γήπεδο της Μπαρτσελόνα, το Καμπ Νου, το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα της Ευρώπης. Κτίστηκε τη δεκαετία του ‘50 και προκειμένου να μην επιβληθεί όνομα από το δικτάτορα Φράνκο, ο Σύλλογος του έδωσε αυτήν την «ανώδυνη» ονομασία που στα καταλανικά σημαίνει «νέο γήπεδο». Η Μπαρτσελόνα ήταν ανέκαθεν μία ομάδα λαϊκή, που αντιστάθηκε στο δικτάτορα Φράνκο και ανεξάρτητα αν κάποιος είναι υποστηρικτής της ή όχι, δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει ότι είναι συνυφασμένη με τον αγώνα για δημοκρατία και αυτοδιάθεση.

Μετά από αυτήν την κοπιώδη μεν, αλλά πραγματικά γεμάτη υπέροχες εμπειρίες μέρα, αφού γνωρίσαμε τη μαγευτική αυτή πόλη που πραγματικά αξίζει όλους τους επαίνους που ακούμε κατά καιρούς από τους επισκέπτες της, είχε φτάσει η ώρα να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο μας. Μετά το δείπνο μας, ακολούθησε η ξεκούρασή μας στα δωμάτια, γιατί τις επόμενες ημέρες ετοιμαζόμασταν για νέες περιπέτειες!




Η εκδρομή μας συνεχίζεται σε… πολυτελείς ρυθμούς! (φωτογραφίες)

Όπως σας ενημερώσαμε στο χθεσινό δημοσίευμά μας,  το «Εξπρές της Ιονικής»… σφύριξε ξανά και ήδη οι πρώτες μέρες ήταν ανεπανάληπτες (βλ. εδώ)!

Η υπέροχη αυτή εκδρομή συνεχίζει να μας προσφέρει πολύ όμορφες στιγμές και χθες (Δευτέρα 31.10) γευτήκαμε λίγη από την ασύγκριτη πολυτέλεια της φημισμένης Κυανής Ακτής της γαλλικής ριβιέρας!

Μετά από τη διανυκτέρευσή μας στην όμορφη και γραφική Πιατσέντζα και αφού απολαύσαμε το πρωινό μας, πήραμε το δρόμο για τα ιταλoγαλλικά σύνορα. Αφού προσπεράσαμε τη Γένοβα και διασχίζοντας μεγάλο τμήμα της ακτής της Βόρειας Ιταλίας, περάσαμε στη Γαλλία και μέσα από μία πολύ όμορφη παραλιακή διαδρομή φτάσαμε σε ένα από τα πλέον διάσημα κέντρα της πολυτέλειας και του πλούτου, το Πριγκιπάτο του Μονακό.

Το Μονακό, το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος του κόσμου, αμφιθεατρικά κτισμένο, με τα πολυτελή μαγαζιά και την κατάμεστη μαρίνα από πανάκριβα γιοτ! Εμείς κάναμε τη βόλτα μας στην παλιά πόλη, ενώ επιβιβαστήκαμε σε ένα τρενάκι για μία διαδρομή περίπου μίας ώρας που μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε πανοραμικά την πόλη, αλλά και το διάσημο για το καζίνο του Μόντε Κάρλο. Μας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση τα απίστευτα πολυτελή και ακριβά αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στους δρόμους τους Μονακό που δεν πιστεύουμε ότι μπορούν να βρεθούν συγκεντρωμένα οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Η… απλησίαστη αυτή πολυτέλεια μας χόρτασε και πλέον αναχωρήσαμε για την – επίσης κοσμοπολίτικη – Νίκαια. Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας, βγήκαμε για μία βραδινή βόλτα στην πόλη. Η Νίκαια είναι μία πανέμορφη, παραλιακή πόλη, η μεγαλύτερη της Κυανής Ακτής και μετά την περιήγησή μας στις πλατείες της και την παλιά πόλη, ήταν η ώρα να αναπληρώσουμε την ενέργειά μας σε εστιατόρια που φημίζονται για τα θαλασσινά τους, απολαμβάνοντας οστρακοειδή, μαρακονάδες και ριζότα με θαλασσινά και βεβαίως υπέροχο κρασί.

Μία ακόμα υπέροχη μέρα είχε πλέον φτάσει στο τέλος της και βεβαίως κατευθυνθήκαμε στο ξενοδοχείο μας, καθόσον σήμερα είχαμε πολύ πρωινό ξύπνημα, αφού μας χώριζαν πολλά χιλιόμετρα από τον επόμενο στόχο μας, την πανέμορφη Βαρκελώνη!

Μονακό

Νίκαια

Υ.Γ. Για τεχνικούς λόγους στο χθεσινό μας δημοσίευμα που αναφερθήκαμε στο… τρικούβερτο γλέντι που στήσαμε στο πλοίο προς Ανκόνα, δεν σας παρουσιάσαμε οπτικοακουστικό υλικό. Σας ενημερώνουμε όμως ότι υπάρχει άφθονο και θα σας το παρουσιάσουμε άμα τη επιστροφή μας. Βεβαίως, δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε ότι την παράσταση έκλεψαν ο… Νουρέγιεφ της Ιονικής, συνάδελφος Δημήτρης Γιακωβάκης (Γ. Γραμματέας ΙΟΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και Αναπληρωτής Γ. Γραμματέας ΣΣΙΛΤΕ) και η πάντα πρώτη στο χορό συναδέλφισσα Αναστασία Αναστασίου (μέλος Δ.Σ. ΙΟΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ), γνωστή στους «ιονικούς κύκλους» ως… ΑΑ!

 




Το Εξπρές της Ιονικής σφύριξε ξανά για Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και ήδη οι δύο πρώτες μέρες είναι ανεπανάληπτες! (φωτογραφίες – βίντεο) 

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Τρία περίπου χρόνια μετά από την τελευταία εκδρομή μας στο εξωτερικό, το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και το Εξπρές της Ιονικής αναχώρησε για Ιταλία – Γαλλία – Ισπανία το Σάββατο 29 Οκτωβρίου.

Δύο μόλις μέρες πέρασαν και τα πρώτα δείγματα είναι εξαιρετικά! Άλλωστε, η επιτυχία της εκδρομής είχε διαφανεί ήδη από την ανακοίνωσή της, αφού όπως σας είχαμε πληροφορήσει, οι θέσεις έκλεισαν… εν ριπή οφθαλμού!

Μετά από τη συγκέντρωσή μας στην πλατεία Κοτζιά, κάτω από τα γραφεία της ΙΟΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και αφού ετοιμάσαμε όλα τα απαραίτητα για το ταξίδι μας, ξεκινήσαμε για την Πάτρα. Η διάθεση όλων των συμμετεχόντων βρισκόταν ήδη στα ύψη και οι πρώτες ώρες της διαδρομής μας προμήνυαν τι θα ακολουθούσε!

Στην Πάτρα ενσωματώθηκαν ορισμένοι συνάδελφοι από την ευρύτερη περιοχή και μετά από την επιβίβασή μας στο πλοίο, αναχωρήσαμε με αρχικό προορισμό την Ηγουμενίτσα. Το γλέντι δεν άργησε να ξεκινήσει με πρωταγωνιστή το «αηδόνι» της Ιονικής, το συνάδελφο Πλούταρχο Κούσουλα που μας έβαλε αμέσως στο κλίμα των παλαιότερων εκδρομών μας!

Μόλις φτάσαμε στην Ηγουμενίτσα, επιβιβάστηκαν και οι συνάδελφοι της Βορείου Ελλάδος, οι οποίοι μας βρήκαν ήδη σε… πανηγυρική διάθεση. Και τότε ήταν που το γλέντι άναψε για τα καλά!

Οι Ιταλοί φοιτητές από τη Βενετία που ταξίδευαν με το πλοίο μας, σίγουρα δεν περίμεναν πριν από την επιβίβασή τους ότι θα συναντούσαν το Εξπρές της Ιονικής, το οποίο τους συμπαρέσυρε με το μοναδικό κέφι και τη διάθεση που είχαμε όλοι μας και αφού γίναμε μία μεγάλη παρέα, το τρικούβερτο γλέντι που στήθηκε με χορούς και τραγούδια, κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες!

Την επόμενη μέρα, ενώ βρισκόμασταν ακόμα εν πλω, ξεκουραστήκαμε αρκετά μετά από το «τρελό» προηγούμενο βράδυ και εν τέλει φτάσαμε στην Αγκώνα αργά το μεσημέρι. Επιβιβαστήκαμε στο πούλμαν με προορισμό την πανέμορφη – όπως διαπιστώσαμε – και γραφική Πιατσέντζα. Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας, βγήκαμε για μία βραδινή βόλτα στην πόλη και βεβαίως δεν παραλείψαμε να γευτούμε τη μοναδική, ιταλική κουζίνα, πριν ξαποστάσουμε στο ξενοδοχείο μας για να πάρουμε δυνάμεις για την επόμενη μέρα…

Οι οιωνοί της εκδρομής μας ήδη είναι οι καλύτεροι δυνατοί, η διάθεση όλων μας είναι στο απόγειο και ανυπομονούμε για όσα θα έρθουν τις επόμενες ημέρες!

ΠΟΥΛΜΑΝ – ΠΛΟΙΟ – ΑΓΚΩΝΑ

ΠΙΑΤΣΕΝΤΖΑ




Περάσαμε μία πολύ όμορφη μουσικοθεατρική βραδιά στην παράσταση «Ο Πατέρας μου η Αθήνα»

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Τα καλοκαιρινά βράδια θέλουν όμορφες, δροσιστικές αυλές, καλή μουσική, ευχάριστη διάθεση και πάνω από όλα, πάντα καλή παρέα!

Τα συνδυάσαμε όλα αυτά την Παρασκευή 1 Ιουλίου στο θέατρο «Χυτήριο», όπου παρακολουθήσαμε τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο Πατέρας μου η Αθήνα»!

Η παράσταση που έχει ως κύριο συστατικό τη ζωντανή μουσική έγινε εξ ολοκλήρου στην όμορφη αυλή του θεάτρου, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους τους συναδέλφους που δώσαμε το παρών, να δροσιστούμε, να τραγουδήσουμε και να περάσουμε ένα πολύ όμορφο βράδυ! Η παράσταση είχε αρκετές ιδιαιτερότητες, αφού ο χώρος δε θύμιζε καθόλου θέατρο, μιας και ήταν διαμορφωμένος με τραπεζάκια και περισσότερο παρέπεμπε σε μία παραδοσιακή ταβέρνα και υπό τους ήχους της ζωντανής μουσικής είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το ποτό μας και να νιώσουμε ένα χαλαρό, παρεΐστικο κλίμα.

Τα τραγούδια που αγαπήσαμε, από Ζαμπέτα μέχρι Χατζηδάκη και από οπερέτα μέχρι ελαφρύ λαϊκό, διηγούνται την ιστορία αυτής της πόλης που πάντα ένωνε τους ανθρώπους της τέτοια βράδια γύρω από μία κιθάρα ή ένα μπουζούκι για να σιγοτραγουδήσουν όλοι μαζί τους καημούς, τις χαρές και όλες τις εμπειρίες της ζωής τους.

Η παράσταση μας ταξίδεψε σε μία πιο αγνή εποχή και σίγουρα ο συνδυασμός, μουσικής, θεάτρου, νοσταλγίας και της Ιονικής μας παρέας σε μία καταπράσινη αυλή αυτό το γλυκό, καλοκαιρινό βράδυ, είχε ως αποτέλεσμα να μας χαρίσει πολύ όμορφες στιγμές.

Οι πολιτιστικές μας δραστηριότητες βεβαίως συνεχίζονται. Να παραμένετε συντονισμένοι στην ιστοσελίδα μας για να τις μαθαίνετε και να δηλώνετε άμεσα συμμετοχή!




Το Σάββατο 28.5 περάσαμε μία πολύ όμορφη, «γεμάτη» μέρα στη μονοήμερη εκδρομή μας στο Λαύριο και τον αρχαίο Θορικό (φωτογραφίες)

Βλέποντας τη «δίψα» των συναδέλφων μας που την περίοδο της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων είχαν χάσει την αγαπημένη τους συνήθεια των εξορμήσεων με τους συναδέλφους, η Επιτροπή Πολιτισμού και Ψυχαγωγίας της Ιονικής έχει πλέον ζεστάνει τις μηχανές της και συνεχίζει ακάθεκτη!

Μετά από την πρώτη μεγάλη μας εκδρομή στην Κέρκυρα με αφορμή την εκδήλωση παρουσίασης του Ύμνου της Ιονικής και καθώς πλέον οι θερμοκρασίες έχουν ανέβει, μία μονοήμερη εκδρομή κοντά στη θάλασσα ήταν σίγουρα μία απολαυστική πρόταση για όλους. Ακόμα περισσότερο αφού αυτή η εκδρομή συνοδευόταν και από μία πολύ ενδιαφέρουσα επίσκεψη σε αρχαιολογικό χώρο…

Το Σάββατο 28 Μαΐου, λοιπόν, γεμίσαμε τις μπαταρίες και το… πούλμαν με προορισμό το αρχαίο θέατρο και την πόλη των πρώτων μεταλλωρύχων στον Θορικό Αττικής και στη συνέχεια το Λαύριο για θάλασσα, φαγητό, γλέντι και χορό, σε μία πολύ όμορφη ΔΩΡΕΑΝ για τα μέλη των Συλλόγων μας εκδρομή!


Νωρίς το πρωί ξεκινήσαμε κάτω από τα γραφεία του Συλλόγου μας στην πλατεία Κοτζιά. Το πρωινό εγερτήριο και η συνάντηση επέβαλαν οι ζεστές καιρικές συνθήκες, αφού θα ήταν σίγουρα πιο δύσκολο να βρισκόμασταν στο αρχαίο θέατρο και το αρχαίο μεταλλωρυχείο όταν πλέον θα είχε ανέβει πολύ ο υδράργυρος.

Αφού φτάσαμε στο Λαύριο, συνεχίσαμε για τον πρώτο σταθμό της εκδρομής μας, το αρχαίο θέατρο Θορικού, το οποίο πιστεύεται πως είναι το αρχαιότερο σωζόμενο σήμερα στην Ελλάδα, αφού χρονολογείται μεταξύ του 525 και 480 π.Χ.!

Σειρά είχε η περιήγησή μας στα αρχαία μεταλλουργεία. Εκεί ο συνάδελφός μας Γιώργος Πέππας… πήρε τη σκυτάλη και μας ανέλυσε λεπτομερώς τη μεταλλευτική δραστηριότητα των κατοίκων της περιοχής. Η τέχνη της μεταλλουργίας ασκήθηκε σχεδόν από τη μυκηναϊκή περίοδο, ενώ υπήρχαν εγκατεστημένα πολλά εργαστήρια για την μετατροπή και την επεξεργασία των μετάλλων.

Ο συνάδελφος μάλιστα αποδείχθηκε εξαιρετικός γνώστης της διαδικασίας της εξόρυξης και επεξεργασίας των μεταλλευμάτων, αφού μας ανέλυσε με ποιο τρόπο ανιχνεύονταν, πώς εξορύσσονταν, ποια ήταν αυτά τα μεταλλεύματα και σε τι χρησίμευαν, τη διαδικασία διαχωρισμού τους (με «πλυντήρια», τα οποία και είδαμε), μέχρι και τη μεταφορά τους στο λιμάνι του Λαυρίου.

Μας μίλησε επίσης για τις στοές και πώς τις δούλευαν οι μεταλλωρύχοι της εποχής και κάναμε και μία μικρή πεζοπορία για να φτάσουμε στο χώρο που βρίσκονταν οι στοές. Μάλιστα, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε κάποιες από αυτές τις στοές, φορώντας βέβαια τον απαραίτητο εξοπλισμό και τα κράνη που μας παρείχε ευγενικά ο Σύλλογος Εθελοντισμού «ΔΙΑΝΘΟΣ» που μας είχε και υπό την επίβλεψή του καθ’όλη τη διάρκεια της παραμονής μας εντός των στοών.

Η επίσκεψη στις στοές ήταν σίγουρα ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία της εκδρομής μας, αφού όταν μπήκαμε στον εντυπωσιακό αυτό χώρο, δεν μπορούσαμε παρά να νιώσουμε δέος, συνειδητοποιώντας μάλιστα πόσοι άνθρωποι έχουν δουλέψει εκεί ώρες και ώρες, επί αιώνες, υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες (που βεβαίως, αναλογιζόμενοι και τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας σε σχέση με σήμερα, σίγουρα αυτό συνεπάγεται και αύξηση του βαθμού επικινδυνότητα, των ασθενειών, των ατυχημάτων, των θανάτων κ.λπ.).

Η περιήγησή μας ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα και μας άφησε άριστες εντυπώσεις, αλλά πλέον η ζέστη είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της, οπότε ήταν ώρα για πιο… δροσιστικές καταστάσεις!

Κατεβήκαμε λοιπόν με το πούλμαν στο Λαύριο και κάναμε μία βόλτα στη μαρίνα της πόλης για να μας δροσίσει το θαλασσινό αεράκι.

Πολλοί επέλεξαν να πιουν και τον καφέ τους σε μία από τις καφετέριες του Λαυρίου και το μεσημέρι πλέον καταλήξαμε σε ψαροταβέρνα της περιοχής που είχαμε κλείσει για την επίσκεψή μας. Απολαύσαμε ωραίο φαγητό όλοι μαζί και κυρίως είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε ξανά ένα σπουδαίο Ιονικό γλέντι! Είχαμε φέρει μαζί μας το ηχοσύστημα που χρησιμοποιούμε πάντοτε στις εκδρομές μας και τον πρώτο λόγο είχε στη συνέχεια η αγαπητή συναδέλφισσα, αλλά και καταπληκτική τραγουδίστρια, Ελευθερία Βλάσση που μας διασκέδασε με την υπέροχη φωνή της, δίνοντάς μας την ευκαιρία να το ρίξουμε στο χορό και το γλέντι!

Ήταν πλέον απόγευμα, όταν γεμάτοι από αυτήν την υπέροχη μέρα, αποχωρήσαμε από το Λαύριο πλήρως ευχαριστημένοι, έχοντας κάνει μία εκδρομή στην οποία είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε σημαντικές πληροφορίες για την αρχαία ιστορία της περιοχής και των ορυχείων, αλλά και να διασκεδάσουμε, όπως μόνο οι Ιονικάριοι ξέρουμε, έχοντας μάλιστα σύμμαχό μας τον καιρό και τον ήλιο που πάντα ζεσταίνει τις καρδιές μας και μας γεμίζει χαμόγελο και καλή διάθεση.


Η ιδέα για την εκδρομή, η οποία ήταν βεβαίως δωρεάν για τα μέλη μας, ανήκε στον εξαιρετικό συνάδελφό μας Γιώργο Πέππα, ο οποίος συμμετέχει στο Σύλλογο Εθελοντισμού «ΔΙΑΝΘΟΣ». Ευχαριστούμε θερμά τόσο το συνάδελφο για την πρότασή του και για την ξενάγηση που μας προσέφερε στους χώρους ιστορικού ενδιαφέροντος, αλλά και το Σύλλογο για τη δωρεάν παροχή του εξοπλισμού και τη συνοδεία του μέσα στις στοές! Χωρίς αυτούς, αυτή η όμορφη εκδρομή δε θα ήταν εφικτή!

Βεβαίως, οι εκδρομές μας πλέον θα συνεχιστούν γιατί θέλουμε να αναπληρώσουμε το χαμένο χρόνο της πανδημίας! Να είστε σε ετοιμότητα ώστε να δηλώσετε συμμετοχή, αμέσως μόλις ανακοινώσουμε την επόμενη που είναι βέβαιο ότι θα σας ενδιαφέρει…